Sura At-Tauba — Werset 124

Słowa wymagające wyjaśnienia:

• سُورَةٌ – sura, rozdział Koranu objawiony Prorokowi Mahometowi (niech będzie z nim pokój i błogosławieństwo Allaha).
• زَادَتْهُ إِيمَانًا – zwiększyła jego wiarę, czyli dodała mu pewności i przekonania w sercu.
• يَسْتَبْشِرُونَ – cieszą się, radują, odczuwają wewnętrzną radość i zadowolenie.

Interpretacja wersetu:

Kiedy Allah zsyła Swojemu Posłańcowi (niech będzie z nim pokój i błogosławieństwo Allaha) nową surę z Koranu, wśród obłudników (munafikun) znajdują się tacy, którzy pytają się nawzajem z drwiną i szyderstwem: „Który z was ta sura zwiększyła wiarę?” – nie wierząc w to, że może ona mieć jakikolwiek pozytywny wpływ na ludzi. Ich pytanie ma charakter kpiący i ma na celu ośmieszenie wierzących.

Natomiast odpowiedź na to pytanie jest jasna i jednoznaczna: jeśli chodzi o tych, którzy prawdziwie uwierzyli w Allaha i Jego Posłańca, to każda objawiona sura zwiększa ich wiarę – poprzez poznanie nowych prawd, zrozumienie treści, pogłębienie przekonania i praktykowanie zawartych w niej nakazów. Oni nie tylko zyskują na wierze, ale wręcz cieszą się z każdego nowego objawienia, ponieważ widzą w nim dobro dla siebie – zarówno w sprawach doczesnych, jak i w życiu ostatecznym. Ich radość wynika z tego, że każde objawienie przybliża ich do Allaha i podnosi ich stopnie.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Wiara muzułmanina nie jest czymś stałym i niezmiennym – wzrasta ona poprzez słuchanie Koranu, rozmyślanie nad nim i postępowanie według jego wskazań. To zachęca nas do ciągłego obcowania z Księgą Allaha.
2. Reakcja człowieka na Koran jest miarą jego serca: kto ma w sercu wiarę, ten przyjmuje objawienie z radością i pokorą, a kto ma w sercu chorobę – ten szydzi i wątpi. To uczy nas samokontroli i szczerości wobec samego siebie.
3. Radość wierzących z objawień Allaha pokazuje, że islam nie jest ciężarem, lecz źródłem wewnętrznego spokoju i szczęścia. Koran jest światłem prowadzącym do dobra, a każdy, kto się go trzyma, zyskuje coraz większą pewność i bliskość do Stwórcy.
4. Werset ten uczy nas, że nie powinniśmy przejmować się drwinami ludzi o chorych sercach – prawdziwa wartość człowieka jest znana Allahowi, a wiara rośnie tam, gdzie jest szczere pragnienie prawdy.