Sura At-Tauba — Werset 125

Znaczenie słów:

• رِجْسًا – nieczystość, brud duchowy, zepsucie, wzrost niewiary i obłudy.
• فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ – choroba serc, czyli zwątpienie, obłuda i brak wiary w prawdę.

Tafsir (wyjaśnienie):

Jeśli chodzi o tych, w których sercach znajduje się choroba – a więc obłudnicy i ludzie zwątpienia w religię Allaha – to każda kolejna objawiona sura, zamiast przynieść im światło i przewodnictwo, pogłębia ich zepsucie i oddala od prawdy. Zamiast przyjąć werset z pokorą i wiarą, oni go odrzucają, szydzą i wpadają w jeszcze większy sceptycyzm. W ten sposób ich serca stają się coraz bardziej zbrukane niewiarą i obłudą, a ich stan duchowy ulega dalszemu pogorszeniu – do tego zła, które już w sobie nosili, dodają kolejne zło i zatwardziałość. W końcu umierają, trwając w swoim zaprzeczeniu i niewierze, nie doczekawszy skruchy ani nawrócenia.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Ten werset ukazuje sprawiedliwość Allaha – że serca czyste i szczere, gdy słyszą Koran, napełniają się wiarą i pokojem, natomiast serca chore i zepsute – tym bardziej pogrążają się w błędzie. To dowód, że Koran jest światłem, które prowadzi tylko tych, którzy pragną prawdy.
2. Przestroga przed obłudą i chorobą serca – bo jeśli człowiek nie leczy swojego serca, jego stan się pogarsza, a grzechy narastają, aż doprowadzą go do zguby.
3. Zachęta do czystości intencji i szczerego otwarcia się na nauki islamu – abyśmy nie byli jak ci, którzy zamykają swoje serca na prawdę i przez to tracą największe dobro.
4. Pokazuje, jak wielką łaską jest wiara – ci, którzy ją mają, korzystają z każdego objawienia, a ci, którzy jej nie mają, tracą wszystko. Dlatego powinniśmy dziękować Allahowi za dar islamu i prosić Go o utwierdzenie naszych serc na tej drodze.