Surah At-Taubah — Talata 89

Sila ay nasisiyahan na kasama ang mga (kababaihan) na nakaupo at nagpaiwan (sa kanilang tahanan). Ang kanilang pusoaynasasagkaan(salahatnguringkabutihanattuwidna patnubay), kaya’t sila ay hindi nakakaunawa

Datapuwa’t ang Tagapagbalita (Muhammad), at sila na may pananalig sa Kanya (sa Kaisahan ni Allah at sa Islam) ay nagsikap na maigi at nakipaglaban na kasama ang kanilang kayamanan at kanilang buhay (sa Kapakanan ni Allah). Sila yaong (sa kanila) ay nakalaan ang mga mabubuting bagay, at sila ang mga magsisipagtagumpay

At sila na gumagawa ng mga dahilan mula (sa lipon) ng mga bedouin (mga naninirahan sa disyerto) ay lumapit (sa iyo, o Muhammad) na humihingi ng iyong pahintulot na sila ay hindi na maging saklaw (na makipaglaban sa digmaan), at sila na nagsinungaling kay Allah at sa Kanyang Tagapagbalita ay nangakaupo sa kanilang tahanan (na hindi humihingi rito ng pahintulot); isang kasakit-sakit na kaparusahan ang sasakmal sa kanila na mga hindi nananampalataya

Hindi isang kasalanan sa kanila, na mga mahihina o may karamdaman o sila na walang kakayahan at walang mapagkukunan upang gumugol (sa banal na digmaan [Jihad]), kung sila ay matapat (sa kanilang tungkulin) kay Allah at sa Kanyang Tagapagbalita. walang anumang batayan (ng hinaing) ang maaaring ipataw sa Muhsinun (mga mapaggawa ng kabutihan). At si Allah ay Lagi nang Nagpapatawad, ang Pinakamaawain