Surah At-Taubah — Talata 92

At sila na gumagawa ng mga dahilan mula (sa lipon) ng mga bedouin (mga naninirahan sa disyerto) ay lumapit (sa iyo, o Muhammad) na humihingi ng iyong pahintulot na sila ay hindi na maging saklaw (na makipaglaban sa digmaan), at sila na nagsinungaling kay Allah at sa Kanyang Tagapagbalita ay nangakaupo sa kanilang tahanan (na hindi humihingi rito ng pahintulot); isang kasakit-sakit na kaparusahan ang sasakmal sa kanila na mga hindi nananampalataya

Hindi isang kasalanan sa kanila, na mga mahihina o may karamdaman o sila na walang kakayahan at walang mapagkukunan upang gumugol (sa banal na digmaan [Jihad]), kung sila ay matapat (sa kanilang tungkulin) kay Allah at sa Kanyang Tagapagbalita. walang anumang batayan (ng hinaing) ang maaaring ipataw sa Muhsinun (mga mapaggawa ng kabutihan). At si Allah ay Lagi nang Nagpapatawad, ang Pinakamaawain

Ang batayan (ng hinaing) ay tanging laban lamang sa mga mayayaman, na gayunpaman ay humihiling na hindi maging saklaw. Sila ay nasisiyahan na kasama ang kababaihan na nakaupo at naiwan (sa kanilang tahanan), at si Allah ay naglagay ng sagka sa kanilang puso (sa lahat ng uri ng kabutihan at tuwid na patnubay), upang hindi nila maalaman (kung ano ang natatalo [nagpapalungi] sa kanila

Sila na (mapagkunwari) ay maglalantad ng kanilang mga dahilan sa inyo (mga Muslim), kung kayo ay magbalik sa kanila. Ipagbadya (O Muhammad): “Huwag kayong magbigay ng mga dahilan, kami ay hindi maniniwala sa inyo. Tunay na ipinaalam ni Allah sa amin ang balita tungkol sa inyo. Si Allah at ang Kanyang Tagapagbalita ay magmamasid ng inyong mga gawa. At sa katapusan, kayo ay muling ibabalik sa Kanya na Lubos na Nakakaalam ng mga nalilingid at lantad, at Siya ay magsasabi sa inyo ng inyong mga ginawa.”