Sura At-Tawba — Aya 92

Maana za maneno:

• تَفِيضُ: inamwagika na kumiminika kwa wingi.
• حَزَنًا: kwa huzuni kubwa na majonzi makali.
• أَلَّا يَجِدُوا مَا يُنفِقُونَ: kwa sababu hawakupata kitu cha kutoa (cha kujitolea) katika jihadi.

Ufafanuzi wa Aya:

Hakuna dhambi kwa wale ambao walikujia, ewe Mtume, wakikuomba uwape wanyama wa kupanda ili waende nawe kwenye vita vya jihadi, na ukawaambia: "Sina mnyama wa kuwapandisha." Hapo wakaondoka huku macho yao yakimwagika machozi kwa wingi, kwa huzuni kubwa na majonzi, kwa sababu hawakupata kitu cha kujitolea katika njia ya Mwenyezi Mungu, wala hawakupata kitu cha kuwabebea. Hawa ni kundi la Waumini wakweli ambao walijitolea kwa dhati, lakini hawakuwa na uwezo wa kifedha wala vifaa vya kwenda vitani. Mwenyezi Mungu amewaondolea dhambi na lawama, kwa sababu nia yao ilikuwa safi na dhamira yao ilikuwa ya kweli, ingawa hawakuweza kushiriki katika jihadi. Hawa ndio wanaojulikana kama "Waliao" (البكّاؤون), ambao walilia kwa huzuni walipokosa fursa ya kushiriki katika vita vya Tabuki.

Faida Zinazotokana na Aya:

1. Uthibitisho wa ukweli wa imani ya Waumini wakweli ambao wana hamu kubwa ya kujitolea katika njia ya Mwenyezi Mungu, na huzuni yao kubwa wanapokosa fursa ya kufanya hivyo.
2. Mwenyezi Mungu hatoi lawama kwa mtu asiye na uwezo, bali humpa malipo kwa nia yake njema na dhamira yake safi, kama alivyosema Mtume (SAW): "Mwenye nia njema hupata malipo ya kile alichokusudia."
3. Kuonyesha kwamba jihadi na kujitolea katika njia ya Mungu ni jambo la thamani kubwa kwa Waumini, hata wale wasioweza kushiriki kwa vitendo hushiriki kwa nia na hamu.
4. Kujifunza adabu ya kukubali uwezo wa mtu na kutolalamika kwa kukosa, bali kukubali kwa subira na kumtumainia Mwenyezi Mungu.
5. Aya hii inathibitisha huruma ya Mtume (SAW) na wema wake kwa wafuasi wake, kwani aliwaelezea ukweli kwa uwazi na kwa upole.