Аль-Балад сүрәсе — Аять 15

Сүзләр мәгънәсе:

• يَتِيمًا — әтисез калган бала, ятим.
• ذَا مَقْرَبَةٍ — туганлык бәйләнеше булган, якын кардәш.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә кешенең изге гамәлләр кылыр өчен авыр юлны үтүен бәян итә. Шул изге гамәлләрнең берсе — ачлык көнендә, мохтаҗлык вакытында ашау бирү. Әмма бу ярдәм бары тик һәркемгә түгел, ә иң элек үзеңә якын булган ятимгә күрсәтелергә тиеш. Ягъни әтисез калган, туганлык бәйләнеше булган балага ашау бирү — ике зур әҗерне үз эченә ала: беренчедән, ятимгә ярдәм итү савабы, икенчедән, туганлык бәйләнешен ныгыту савабы. Бу — кешенең үз туганнарына карата мәрхәмәтле булуының һәм аларның кайгысын уртаклашуының иң югары үрнәге. Ятим туган — ике яктан да ярдәмгә мохтаҗ: ул балачагыннан әтисенең мәхәббәтеннән мәхрүм, һәм аның хәле тагын да авыррак, чөнки туганнар арасында да аңа ярдәм итүче булмаса, ул бик авыр хәлдә калырга мөмкин.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

1. Ятимнәргә ярдәм итү — Аллаһы каршында иң олы гамәлләрдән санала, бигрәк тә ачлык һәм кытлык вакытында.
2. Ярдәм итүдә иң элек туганнарга өстенлек бирергә кирәк — бу туганлык бәйләнешен ныгыта һәм җәмгыятьтә мәрхәмәтлек тарата.
3. Ятимгә ярдәм итү — кешенең йөрәген йомшарта, аны Аллаһыга якынайта һәм ахирәттә зур әҗергә ирештерә.
4. Ислам дине кешеләрне үз туганнарына, бигрәк тә аларның иң кайгысызларына — ятимнәргә игътибарлы булырга өнди, бу — мөселманнарның бердәмлеген һәм үзара мәхәббәтен арттыра.