Surat Al-Balad — Ayat 15

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• يَتِيمًا (yatiiman): bocah cilik kang wis ora duwe bapak.
• ذَا مَقْرَبَةٍ (dzaa maqrabah): kang nduweni hubungan kekerabatan utawa isih sanak sedulur.

1. Tafsir ayat:

Ing ayat iki, Allah nerangake bab salah sijine tumindak becik kang bisa nggawa manungsa marang dalan kang angel nanging mulya, yaiku menehi pangan marang wong kang butuh. Ing kene kang dimaksud yaiku menehi pangan ing dina kang angel banget, nalika panganan langka lan wong akeh padha keluwen. Sing dipilih kanggo diwenehi pangan yaiku bocah yatim, yaiku bocah cilik kang wis ora duwe bapak, lan isih ana hubungan kekerabatan karo sing menehi. Dadi ing siji tumindak iki, ana rong kabecikan kang bisa digayuh bebarengan: pahala sedekah amarga wis menehi pangan marang wong kang butuh, lan pahala nyambungake tali kekerabatan amarga sing dibantu iku isih sanak sedulure dhewe. Iki nuduhake yen Islam banget nggatekake marang wong-wong kang ringkih, utamane bocah yatim kang wis kelangan pangayoman bapake, lan isih ana hubungan kulawarga kang kudu dijaga.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Islam mulangake supaya kita ora lali marang wong-wong kang ringkih, utamane bocah yatim kang wis ora duwe bapak.
• Menehi pangan marang wong kang butuh ing wektu angel iku kalebu tumindak kang mulya lan bisa nggawa berkah.
• Nulungi sanak sedulur dhewe iku luwih utama, amarga bisa ngumpulake rong pahala sekaligus: pahala sedekah lan pahala nyambungake tali kekerabatan.
• Ayat iki ngajak kita supaya dadi wong kang seneng tetulung lan ora mung mikirake awake dhewe, nanging uga mikirake kahanane wong liya kang lagi kesusahan.
• Kanthi nindakake kabecikan-kabecikan cilik kaya mangkene, ati kita saya cedhak marang Islam lan saya tresna marang ajaran-ajaran Al-Qur'an kang kebak katresnan lan kamanungsan.