Suurah Al-Balad — Aayad 16

Macnada Erayada:

• MISKIIN: Faqiir aan haysan wax uu ku noolaado.
• DHA MATRABAH: Kan dhulka ku dhegay sababtoo ah faqri daro, oo aan haysan wax uu isku daboolo ee uu dhulka ku jiifsado.

Tafsiirka Aayadda:

Aayaddan waxay ku sii caddaynaysaa qaabka kale ee loo gudboon yahay ee loo bixiyo cunto maalinta gaajada daran. Waxay tahay in la quudiyo miskiin dhulka ku dhegay, oo ah kan faqri daro awgeed uu dhulka ku jiifsaday, isagoon haysan wax uu ku noolaado, mana jiro wax uu leeyahay oo uu isku kaafiyo. Kan waxaa lagu tilmaamay "dha matrabah" (dhulka ku dhegay) sababtoo ah faqri baahani wuxuu gaarsiiyay heer uu dhulka la noqday, isagoon haysan gogol uu ku seexdo, iyo dhar uu isku daboolo. Tani waxay muujinaysaa darajada ugu sarreysa ee baahida, taasoo ka sii daran miskiinka caadiga ah. Sidaa darteed, quudinta qofkan waxay leedahay fadli weyn oo ku sii badan quudinta miskiinka caadiga ah, maxaa yeelay baahidiisu waa mid aad u daran oo degdeg u baahan.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo Aayadda:

1. Dhiirigelin ku bixinta sadaqada dadka ugu baahan, gaar ahaan kuwa ay baahidu gaarsiisay heer ay dhulka ku jiifsadaan, maxaa yeelay Ilaahay wuxuu ku xusay inay yihiin kuwa ugu mudan in la caawiyo.
2. Baraarujin naxariista iyo daryeelka dadka faqiirka ah, isla markaana muujinaysa in Islaamku yahay diin naxariis badan oo dhiirigelinaysa dadka inay isu gargaaraan.
3. Muujinta in quudinta dadka baahan ay tahay cibaado lagu galo raallinimada Ilaahay, gaar ahaan marka la quudiyo maalinta gaajada, taasoo keentay in qofku ku helo ajir weyn oo laba jibaaran.
4. Ku boorrinta in la xushmeeyo qaraabada iyo deriska, maxaa yeelay quudinta qaraabada baahan waxay isugu jirtaa sadaqo iyo silro, taasoo kor u qaadaysa darajada qofka.