Surat Al-Balad — Ayat 16

1) Tegesing tembung-tembung ing ayat:

• مِسْكِينًا (miskīnan): wong mlarat, yaiku wong kang ora duwe apa-apa kanggo nyukupi kabutuhane.
• ذَا مَتْرَبَةٍ (dzā matrabah): kang duwe kahanan nempel ing lemah utawa lembu, tegese wong kang banget mlarat lan ora duwe apa-apa, nganti kaya-kaya wis nempel ing lemah amarga mlarate.

2) Katrangan bab isine ayat:

Ing ayat iki, Allah nerangake salah sijine dalan kanggo nggayuh kabecikan lan ngadohi saka siksa, yaiku menehi pangan marang wong kang banget butuh. Sawise ing ayat sadurunge disebutake menehi pangan marang bocah yatim kang isih ana hubungan kekerabatan, ing ayat iki disebutake maneh bab menehi pangan marang wong mlarat kang ora duwe apa-apa.

Wong mlarat kang dimaksud ing ayat iki yaiku wong kang wis banget mlarate, ora duwe bandha, ora duwe pangan, lan ora duwe pangarep-arep liya kajaba pitulungan saka wong liya. Kahanane wis nempel ing lemah, kaya-kaya lemah iku dadi panggonane lan ora ana liya kajaba lemah. Dheweke butuh banget pitulungan, mula menehi pangan marang dheweke iku kalebu amal kang gedhe pahalane.

Dadi, ayat iki ngajak manungsa supaya gelem nggatekake wong-wong kang mlarat lan ora duwe apa-apa, ora mung mikirake awake dhewe, nanging uga mikirake wong liya kang luwih butuh. Iki minangka salah sijine ciri wong kang ana ing dalan kang bener lan nggayuh ridhane Allah.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake supaya kita gelem tetulung marang wong mlarat, utamane kang banget butuhe.
• Menehi pangan marang wong kang mlarat iku kalebu amal kang gedhe pahalane lan bisa dadi dalan kanggo nggayuh kabecikan.
• Islam mulangake supaya kita ora mung mikirake awake dhewe, nanging uga mikirake wong liya kang luwih butuh.
• Wong kang gelem tetulung marang wong mlarat bakal entuk ganjaran saka Allah lan bakal dadi wong kang luwih cedhak marang Allah.
• Ayat iki nuduhake yen Islam iku agama kang penuh karo katresnan lan kepedulian marang wong liya, mula kita kudu seneng lan bangga dadi wong Islam.