Аль-Балад сүресі — Аят 16

1. Сөздердің мағынасы:

• مِسْكِينًا — міскі́н, яғни өте мұқтаж, кедей адам.
• ذَا مَتْرَبَةٍ — «топыраққа жабысқан» дегенді білдіреді; яғни тым жоқшылықта, ештеңесі жоқ, жоқтықтан жерге жабысқандай халдегі адам.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аят қиын күнде — аштық пен таршылық уақытында — адамдарға көмек көрсетудің бір жолын баяндайды. Алдыңғы аятта айтылған игіліктердің қатарында: осындай ауыр күні тамақ беру, әсіресе жақын туыс болып келетін жетімге немесе тым кедей, ештеңесі жоқ, жоқтықтан топыраққа жабысқандай міскінге көмектесу айтылады. Мұндай адамға қамқорлық жасау — үлкен сауап, әрі мейірімділік пен жанашырлықтың белгісі. Бұл іс адамды қаталдықтан, сараңдықтан арылтып, жүрегін жұмсартады.

1. Аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

• Ислам жоқ-жітікке, мұқтажға, әсіресе ештеңесі жоқ міскінге көмектесуді үндейді.
• Қиын-қыстау кезде жасалған жақсылықтың құны ерекше жоғары.
• Туысқандық байланысты сақтап, жақындарға қамқорлық жасау — діннің маңызды талабы.
• Мұндай амалдар адамды мейірімді, жомарт әрі Алланың разылығына жақын етеді.
• Қарапайым бір көмек арқылы үлкен сауапқа кенелуге болады, бұл — Исламның жеңіл әрі рақымды жолы.