Surat Asy-Syams — Ayat 13

1. Tetembungan kang perlu dimangerteni:

• رَسُولُ اللَّهِ (rasūlullāh): utusané Allah, yaiku Nabi Shalih 'alaihissalam.
• نَاقَةَ اللَّهِ (nāqatallāh): onta kang dadi tandha kekuwatané Allah, minangka mukjizat kanggo Nabi Shalih.
• سُقْيَاهَا (suqyāhā): banyu kang dadi bagiané onta iku kanggo ngombé, yaiku dina giliran ngombé.

1. Tafsiré ayat:

Nabi Shalih 'alaihissalam ngendika marang kaumé, yaiku kaum Tsamud, kanthi pangéling-éling: "Padha ngati-ati marang onta iki, yaiku onta kang dadi tandha kekuwatané Allah, lan aja padha ngalang-alangi dina giliran ngombé." Onta iku dadi bukti yèn Nabi Shalih iku bener-bener utusané Allah. Déné banyu ing sumur iku wis dipérang: sedina kanggo onta, sedina kanggo kaum Tsamud. Mulané, wong-wong mau ora kena ngrusak onta utawa ngrebut bagian banyuné. Nanging kaum Tsamud tetep wangkal lan ora nggatekaké pangéling-éling mau, malah padha nyembelèh onta iku. Mulané Allah nurunaké siksa marang wong-wong mau kabèh tanpa ana kang bisa oncat.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Allah iku Maha Kuwasa lan bisa maringi mukjizat marang para nabi minangka bukti kebenerané.
• Wong kang wangkal lan ora nggatekaké pangéling-élingé Allah bakal nemu karugian lan siksa.
• Kita kudu ngajèni tandha-tandha kekuwatané Allah lan ora tumindak sawenang-wenang marang makhluké.
• Tembung "nāqatallāh" mulangaké yèn kéwan lan alam iku uga makhluké Allah kang kudu dijaga lan dihormati.
• Islam mulangaké supaya manut marang utusané Allah lan ora nglakoni tumindak ala kang bisa nuwuhaké bebendu.
• Ayat iki ngélingaké yèn saben tumindak ala mesthi ana akibaté, lan saben kebecikan mesthi ana ganjarané saka Allah.