سوره شمس — آیه 13

معانی کلمات:

• ناقة الله: شترِ خداوند که به عنوان معجزه و نشانهای از سوی او از دل کوه بیرون آمده بود.
• سقیاها: نوبت آب خوردنِ آن شتر.

تفسیر آیه:

پس از آنکه قوم ثمود در طغیان و سرکشی از حد گذشت و بدترین و شقیترین فردِ قوم برای کشتنِ شتر برانگیخته شد، صالح علیهالسلام که فرستادهی خداوند بود، به آنان هشدار داد و فرمود: «از آسیب رساندن به این شترِ خدا بپرهیزید و مانع نوشیدنِ آبِ او در روزِ مقررش نشوید.» او آنان را از عاقبتِ سوء این کار برحذر داشت و یادآور شد که این شتر، نشانهای از جانب پروردگار برای اثباتِ صدقِ دعوت اوست. سهمِ آبِ آنان و آن شتر در روزهای جداگانهای معین شده بود و صالح آنان را از تجاوز به حقِ شتر بازداشت. اما قومِ سرکش، این هشدار را نپذیرفتند و به تکذیب و عصیانِ خود ادامه دادند و در نهایت، آن شتر را از پای درآوردند.

فواید و پیامهای آیه:

• احترام به نشانههای الهی و پرهیز از تجاوز به حقوقِ موجوداتی که خداوند آنان را مایهی آزمایش قرار داده است، از اصول ایمان است.
• پیامبران، حتی در برابر قومی که در آستانهی عذاباند، با مهربانی و شفقت، آنان را از عاقبتِ کارشان آگاه میکنند و راهِ نجات را نشان میدهند.
• سرپیچی از فرمانِ خداوند و پیامبران، نهتنها انسان را از رحمت الهی محروم میکند، بلکه نابودی و هلاکت را به دنبال دارد.
• این آیه نشان میدهد که خداوند برای هر قومی نشانههایی روشن قرار میدهد تا حجت بر آنان تمام شود و پس از آن، اگر کافر شدند، عذابش عادلانه است.