Аш-Шамс сүрөсү — Аят 2

1. Сөздөрдүн мааниси:

• «وَالْقَمَرِ» — Айга ант.
• «إِذَا تَلَاهَا» — ал (Ай) ага (Күнгө) ээрчиген кезде, башкача айтканда Күн баткандан кийин Ай анын артынан чыгып, жүрүшүн улантканда.

1. Аяттын түшүндүрмөсү:

Аллах Таала бул аятта Айга ант кылып жатат. Ал Күндүн артынан ээрчип, анын нур-жарыгын өзүнө кабыл алып, асманда өз жолун уланткан убакытта ант кылат. Күн баткандан кийин Ай чыгып, анын артынан жүрүп, анын жарыгын алып, түнкү ааламга нур чачат. Бул эки чоң жаратылыш белгисинин ортосундагы таң каларлык тартип, Аллахтын кудуретүнүн жана даанышмандыгынын ачык далили. Аллах буларга ант кылуу менен адамдарды ой жүгүртүүгө, ааламдагы улуу белгилерди көрүп, Жаратуучусун таанууга чакырат.

1. Алынуучу пайдалар:

• Ааламдагы ар бир нерсе, Күн менен Айдын кезектешип жүрүшү да Аллахтын так, өлчөмдүү башкаруусунда экенин көрсөтөт.
• Аллахтын улуу белгилерине көңүл буруу, алардын артындагы Кудуреттүү Жаратуучуну таанууга алып барат.
• Күн менен Айдын тартиби адам баласынын жашоосундагы тартип менен байланыштуу: убакытты, күндү, түндү, айларды аныктоого мүмкүндүк берет.
• Бул аят адамды ойлонууга, Аллахтын жаратылышындагы кереметтерди көрүп, ыйманды бекемдөөгө чакырат.
• Аллахтын ар бир жараткан нерсеси өз ордунда, өз убактысында кызмат кылат; бул — Анын илиминин жана кудуретүнүн чексиздигинин белгиси.