Аш-Шамс сүрәсе — Аять 2

Сүзләрнең мәгънәләре:

• әл-Камар — ай.
• тәләһә — айның кояшка иярүе, аның артыннан баруы; кояш баегач, айның аның урынына чыгуы һәм кояш нурыннан яктылык алуы.

Аять тәфсире:

Аллаһы Тәгалә кояш белән ант иткәннән соң, ай белән дә ант итә: “Ай кояшка ияргән вакытта!” Ягъни кояш баегач, ай аның артыннан чыгып, аның нурыннан яктылык ала һәм аның урынына дөньяны яктырта. Бу – Аллаһының кодрәтенә һәм тәдбиренә ишарә: кояш баегач, ул айны аның урынына чыгара, ә ай үзе яктылык чыганагы түгел, бәлки кояштан алган нурны кире кайтара. Мондый тәртип – Җирдәге тормышның низамын саклау өчен бирелгән рәхмәт. Айның кояшка иярүе – аларның бер-берсен алмаштырып торуы, төн һәм көн тәртибенең даимилеге, вакытларның исәпләнүе өчен зур галәмәт.

Аятьтән алынган файдалар:

• Аллаһы Тәгаләнең кодрәте бөек: ул кояшны да, айны да үзенә буйсындырган, аларны бер-берсенә иярткән. Бу – Аның бердәнбер Илаһ икәнлегенә һәм һәрнәрсәгә кадир булуына ачык дәлил.
• Кояш һәм ай кебек бөек җисемнәр дә Аллаһының әмеренә буйсыналар, димәк, кеше дә үзенең Раббысына буйсынырга тиеш.
• Әйләнә-тирәдәге галәмәтләргә карап, кеше Аллаһының рәхмәтен һәм хикмәтен танырга өйрәнә; бу аның иманын ныгыта һәм Раббысына шөкер итүен арттыра.
• Айның кояштан яктылык алуы – бөтен нәрсәнең чыганагы Аллаһыдан икәнлегенә ишарә; кеше дә үзенең белемен, көчен һәм байлыгын Аллаһыдан дип белергә тиеш.