سوره شمس — آیه 4

معانی کلمات:

• یَغْشاهَا: میپوشاند آن را؛ یعنی شب، خورشید را میپوشاند و آن را از دیدگان پنهان میکند.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه به شب سوگند یاد میکند، آنگاه که روی زمین را میپوشاند و تاریکی خود را بر همهجا میگستراند. وقتی شب فرا میرسد، خورشید غروب میکند و پردهی ظلمت، روشنایی روز را میپوشاند، چنانکه در آیهی قبل به روز و روشنی آن سوگند یاد شد و اینک به شب و تاریکی آن قسم یاد میشود تا تقابل نور و ظلمت، نشانهای از قدرت و حکمت بیپایان پروردگار باشد. این سوگندها بیانگر آن است که نظام آفرینش با نظمی شگفتانگیز، میان شب و روز، روشنایی و تاریکی، در حرکت است و همگی مخلوقات فرمانبردار خدایند.

فواید و پیامهای آیه:

• تناوب شب و روز و نظم دقیق آن، نشانهی عظمت خالق یکتاست و انسان را به تفکر در آفرینش دعوت میکند.
• سوگند به پدیدههای طبیعی، ارزش و اهمیت این نشانههای الهی را در مسیر شناخت خداوند آشکار میسازد.
• همانگونه که شب با تاریکی خود، آرامش و سکون را برای بندگان به ارمغان میآورد، خداوند نیز رحمت خود را در لابهلای نعمتهای پنهان و آشکار قرار داده است تا بندگانش سپاسگزار او باشند.
• این آیه انسان را به تدبر در قدرت الهی فرا میخواند و ایمان او را به حکمت و تدبیر خداوند در آفرینش تقویت میکند.