Sura Al-Lajl — Werset 19

Znaczenie słów:

• „Nimma” (نِّعْمَةٍ) – dobrodziejstwo, przysługa, łaska.
• „Tudżza” (تُجْزَىٰ) – za którą należy się odpłata, wynagrodzenie.

Interpretacja wersetu:

Werset ten wyjaśnia szczerość intencji człowieka bogobojnego, który rozdaje swój majątek. Mówi on, że ten, kto czyni dobro, nie robi tego po to, aby odpłacić się komukolwiek za wyświadczone mu wcześniej dobrodziejstwo. Nie jest to forma spłaty długu wdzięczności wobec ludzi, ani też nie oczekuje on od nich żadnej rekompensaty. Jego darowizna nie wynika z tego, że ktoś obdarzył go wcześniej jakąś łaską, którą teraz pragnie odwzajemnić. Jest to działanie całkowicie bezinteresowne, wolne od jakichkolwiek ludzkich zobowiązań czy oczekiwań. Człowiek ten nie szuka uznania ani nagrody od stworzeń, lecz pragnie wyłącznie zadowolenia swojego Pana. Jego celem jest czysta intencja skierowana ku Bogu, a nie ku ludziom. Dlatego też jego czyn jest w pełni szczery i pozbawiony jakichkolwiek domieszek egoizmu czy chęci zyskania czegoś w zamian od innych.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Czystość intencji – Werset uczy nas, że prawdziwa wartość czynu nie zależy od jego wielkości, lecz od szczerości intencji. Człowiek wierzący powinien czynić dobro wyłącznie dla Boga, nie oczekując niczego od ludzi.
2. Bezinteresowność w dawaniu – Islam zachęca do dawania bez oczekiwania odwzajemnienia. To piękna cecha, która oczyszcza serce z przywiązania do dóbr materialnych i uwalnia je od niewoli ludzkich oczekiwań.
3. Wolność od długów wdzięczności wobec ludzi – Wierzący nie jest zniewolony przez dobrodziejstwa innych. Jego relacja z Bogiem jest bezpośrednia i czysta, a on sam nie czuje się zobowiązany do odpłacania ludziom za ich przysługi, gdyż wszystko pochodzi od Boga.
4. Nagroda u Boga – Ten, kto czyni dobro z czystą intencją, otrzyma od Boga pełną nagrodę, która przewyższa wszelkie ludzkie odpłaty. Bóg nie pozostawia bez wynagrodzenia żadnego szczerego czynu.
5. Wychowanie duszy – Werset ten kształtuje w człowieku postawę wdzięczności wobec Boga, a nie wobec ludzi. Uczy pokory i oddania, które są fundamentem prawdziwej pobożności.