Аль-Лейль сүрәсе — Аять 19

Сүзләр аңлатмасы:

• نِعْمَةٍ تُجْزَىٰ — бу — берәр кешенең аңа (бу кешегә) булган изгелеге, ярдәме, ягъни кайтарып түләрлек, әҗерен кайтарырлык бер якшылыгы.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә тәкъва кешеләрнең сыйфатларын бәян итә. Ул кеше — бик тәкъва, гөнаһлардан сакланучы кеше — үз малын бирә, әмма бу бирүе башка берәүнең аңа кылган изгелегенә, ярдәменә кайтарыр өчен түгел. Ягъни аның берәр кешегә бурычы юк, аңа берәр кеше якшылык кылмаган, шуңа күрә ул шул якшылыкны кайтарыр өчен мал бирми. Бәлки ул малын бирә, Аллаһы Тәгаләнең йөзен (ризалыгын) теләп, Аның рәхмәтенә ирешер өчен генә бирә. Ул үзенең бу эше белән дөньядагы берәр кешегә рәхмәт белдерүне яки берәр нәрсәне кайтаруны күздә тотмый, ә менә Аллаһы Тәгаләнең ризалыгын гына күздә тота. Аның биргән малы — чиста ният белән, ихлас күңелдән, Аллаһы өчен генә бирелгән садака. Шуңа күрә Аллаһы Тәгалә аңа бәхиллелек бирер, аны үзе риза булырлык бүләкләр белән хөрмәтләр.

Һәм моннан алынган файдалар:

• Ихласлык — гамәлләрнең кабул булуының төп шарты. Кеше берәр эш кылса, ул эшне Аллаһы өчен генә кылырга тиеш, кешеләргә күрсәтү яки алардан берәр нәрсә көтү өчен түгел.
• Якшылык кылучы кеше үзенең якшылыгын башкаларга миннәт итеп санмаска, алардан кайтарылыш көтмәскә тиеш.
• Аллаһы Тәгалә ихлас күңелдән биргән кешеләрне һич тә бушка калдырмый, аларга Җәннәттә үзләре риза булырлык нигъмәтләр бирер.
• Бу аять мөселманнарны эшләгән яхшылыкларыбызның әҗерен Аллаһыдан гына көтәргә өйрәтә, чөнки Аллаһы Тәгалә — иң яхшы бүләкләүче.