Аль-Лейль сүрәсе — Аять 20

Сүзләрнең мәгънәләре:

• إِلَّا — монда «бәлки» яки «менә шуның өчен генә» мәгънәсендә килә.
• ابْتِغَاء — эзләү, теләү, күздә тоту.
• وَجْهِ رَبِّهِ — Раббысының йөзе, ягъни Аның ризалыгы һәм югарылыгы.
• الْأَعْلَى — иң югары, барлык нәрсәдән дә бөек, мәхлукатлардан югары булган.

Аять тәфсире:

Бу аять — алдагы аятьләрдә сурәтләнгән тәкъва кешенең гамәленә бәйләнешле. Ул кеше үз малын бирә, ләкин бу бирүе берәүнең дә аңа күрсәткән яхшылыгына, берәр изгелек эшләгәне өчен кайтарылган түләү түгел. Ә ул моны бары тик Аллаһы Тәгаләнең ризалыгын эзләү өчен генә эшли. Ул үзенең Раббысының — бөтен мәхлукатлардан югары булган, бөеклектә һәм кодрәттә бер генә булган Аллаһның — йөзенә, ягъни Аның рәхмәтенә һәм рәзасына ирешүне тели. Бу эш — ихласлыкның иң югары дәрәҗәсе, чөнки ул дөньяви файдага, кешеләрнең мактавына яки берәр бәрабәргә өмет итми, ә бары тик Аллаһының югарылыгын һәм Аның ризалыгын гына күздә тота. Шушы ихлас ният өчен Аллаһ аңа җәннәттә риза булырлык бүләкләр бирәчәк.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

• Эшләнгән һәр изге гамәлнең кабул булуының шарты — ихласлык, ягъни бары тик Аллаһы өчен генә эшләү.
• Мөселман кешесе дөньяви файдага яки кешеләр алдында мактану өчен түгел, ә Аллаһының ризалыгы өчен генә садака бирергә һәм яхшылык кылырга тиеш.
• Аллаһы Тәгаләнең югарылыгын һәм бөеклеген һәрвакыт истә тоту — кешенең гамәлләрен чистарта һәм аны Аллаһка якынайта.
• Аллаһы Тәгалә үзенең ихлас колларына җәннәттә аларның күңелләре теләгән һәм риза булырлык бөтен нәрсәне бирәчәк.