Аль-Лейль сүрәсе — Аять 18

Сүзләрнең мәгънәләре:

• يُؤْتِي — бирә, бирүче.
• يَتَزَكَّىٰ — пакьләнә, гөнаһлардан чистара, изгелек үстерә.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә кешеләрне Җәһәннәм утыннан ерак булачак тәкъва мөэминнәрнең сыйфатларын бәян итә. Ул — мал-мөлкәтен бирә торган кеше, әмма бу бирүе башкаларга яхшылык күрсәткән өчен түгел, бәлки үзенең гөнаһларыннан пакьләнү, рухын чистарту һәм Аллаһы ризалыгына ирешү өчен. Ул мален Аллаһ юлында сарыф итә, файдалы эшләргә тота, ярдәмгә мохтаҗларга бирә, шуның белән үзенең иманын ныгыта һәм Раббысы алдында югары дәрәҗәгә ирешә. Бу кеше үзенең малын кемгәдер рәхмәт йөзеннән түгел, ә Аллаһының йөзен (ризалыгын) күздә тотып бирә. Аның нияте чиста, ул дөньядагы берәр нәрсәгә өметләнми, фәкать Аллаһының югары ризалыгын тели. Аллаһы Тәгалә аңа Җәннәттә үзе теләгәннән дә артыгын бирер, аны үзе канәгать булырлык нигъмәтләр белән хөрмәтләр. Бу сыйфатларның иң югары үрнәге — Әбү Бәкер әс-Сыйдыйк булган, ул мал-мөлкәтенең барысын да Аллаһ юлында биреп, ихлас күңелдән тәкъвалык үрнәге күрсәткән.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

1. Мал-мөлкәтне Аллаһ юлында бирү — кешене гөнаһлардан чистарта торган гамәл, ул күңелне пакьли һәм иманны ныгыта.
2. Садака биргәндә ниятнең ихлас булуы мөһим: без берәүгә рәхмәт яки дөньяви файда өчен түгел, ә Аллаһы ризалыгы өчен генә бирергә тиешбез.
3. Аллаһы Тәгалә үз юлында мал бирүче бәндәсенә Җәннәттә аның күңеле теләгәннән дә күбрәк нигъмәтләр бирәчәк — бу мөэминнәр өчен зур өмет һәм шатлык чыганагы.
4. Тәкъвалык — кешене Җәһәннәм газабыннан коткара торган иң ышанычлы юл, һәм ул мал бирүдә, ярдәм итүдә чагыла.