Surja El-Lejl — Ajet 10

Kuptimet e fjalëve:

• فَسَنُيَسِّرُهُ: Ne do t’ia lehtësojmë atij rrugën.
• لِلْعُسْرَى: për vështirësinë, d.m.th. për rrugën që të çon në vështirësi e mundim, e cila është rruga e së keqes dhe e zjarrit.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar thotë se ai njeri që është dorështrënguar me pasurinë e tij dhe nuk e jep atë në rrugë të mirë, e që e ndien veten të pavarur nga Zoti i tij dhe nuk ka nevojë për shpërblimin e Tij, e që mohon "La ilahe il-lallah" (s’ka zot tjetër veç Allahut) dhe gjithçka që ajo dëshmoi prej besimit dhe shpërblimit që lidhet me të – pra, ai që i ka këto cilësi, Ne do t’ia lehtësojmë rrugën drejt vështirësisë dhe mundimit. Do t’ia bëjmë të lehtë veprimin e së keqes dhe do t’ia vështirësojmë veprimin e së mirës, derisa ai të bjerë në zjarr. Kështu, pasuria e tij që e kurseu dhe nuk e shpenzoi në rrugë të mirë, nuk do t’i bëjë dobi aspak kur të hidhet në zjarr, sepse ajo që e priste atje është vetëm dënimi i ashpër.

Përfitimet nga ajeti:

1. Veprat e njeriut janë pasojë e zgjedhjes së tij, por Allahu ia lehtëson rrugën sipas asaj që ai zgjedh – kush zgjedh të mirën, Allahu ia lehtëson rrugën e së mirës, e kush zgjedh të keqen, Allahu ia lë atij rrugën e së keqes.
2. Dorështrëngimi dhe koprracia janë cilësi të dëmshme që e çojnë njeriun larg mëshirës së Allahut dhe e afrojnë atë drejt shkatërrimit.
3. Mohimi i besimit dhe i shpërblimit të Zotit është shkak që njeriu të bjerë në humbje të madhe, sepse ai që nuk beson në takimin me Zotin e tij, nuk ka asnjë nxitje për të bërë mirë.
4. Pasuria nuk është vlerë në vetvete, por vlera e saj është në atë se si përdoret – ajo që nuk shërben për të mirë, bëhet shkak dënimi për pronarin e saj.
5. Ky ajet na mëson se çdo njeri duhet të ruhet nga cilësitë që e çojnë drejt vështirësisë, dhe të nxitojë drejt veprave të mira që i lehtësojnë rrugën e tij në këtë botë dhe në botën tjetër.