Ələq surəsi — Ayə 7

Söz izahı:

• أَن — burada "çünki", "ona görə ki" mənasındadır.
• رَآهُ — "özünü gördü", yəni özünü belə hesab etdi, özünü elə zənn etdi.
• اسْتَغْنَى — "ehtiyacsız oldu", yəni mal-dövlət və ya nüfuz sayəsində özünü heç kəsə möhtac saymadı.

Ayənin təfsiri:

Bu ayə insanın özünü ehtiyacsız hesab etdiyi üçün Allahın qoyduğu hədləri aşmasından bəhs edir. Yəni insan mal-dövlətə, var-dövlətə, nüfuza və ya dünyəvi imkanlara sahib olduqda özünü heç kəsə möhtac görmür, təkəbbürə qapılır və Allahın əmrlərindən uzaqlaşır. Halbuki əslində hər bir insan hər an Allahın lütfünə, rəhmətinə və yardımına möhtacdır. Mal-dövlət insana verilmiş bir imtahandır, onun sahibi deyil, yalnız müvəqqəti bir əmanətdir.

Bu ayə bizə xatırladır ki, dünya nemətləri insanı qürrələndirməməli, əksinə, şükrə və təvazökarlığa sövq etməlidir. Kim ki özünü ehtiyacsız sanıb Allaha itaətdən boyun qaçırırsa, bilsin ki, dönüş yalnız Allahadır və O, hər kəsin əməlini ədalətlə qiymətləndirəcəkdir. Var-dövlət, mövqe və güc heç kimi Allahın hesabından azad etmir. Əksinə, bu nemətlər artdıqca insanın məsuliyyəti də artır.

Ey insan! Sənə verilən hər bir nemət Allahın sonsuz mərhəmətinin nişanəsidir. Onları sənə verən Rəbbini unutma, çünki əsl zənginlik mal-dövlətdə deyil, qəlbin Allahla bağlı olmasındadır. Təvazökar ol, şükür et və bil ki, hər bir nemətin hesabı soruşulacaqdır. Allahın hüzurunda heç bir güc, heç bir sərvət insanı qurtara bilməz — yalnız iman və saleh əməl insanı ucaldar.