Surat Al-'Alaq — Ayat 7

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• أَن رَّآهُ: amarga dheweke weruh awake dhewe.
• اسْتَغْنَىٰ: rumangsa wis cukup, ora butuh pitulungan saka sapa-sapa, mligine rumangsa ora butuh marang Allah.

1. Tafsir ayat:

Ayat iki nerangake bab sawijining wong kang tumindak ngluwihi wates lan ora manut marang Allah. Timbulé tumindak murka lan sombong iku amarga dheweke weruh awake dhewe wis kepenak, wis sugih, lan rumangsa ora butuh apa-apa maneh. Dhuwit, pangkat, lan kamulyan kang diduweni ndadèkaké dheweke rumangsa gedhe dhewe, nganti lali marang Pangeran kang paring kabèh iku mau. Dheweke rumangsa wis cukup lan ora perlu ngabdi marang Allah. Mula saka iku, saben wong kang tumindak kaya mangkono kudu ngerti yèn pungkasaning urip iku bakal bali marang Allah, lan Allah bakal mbales saben tumindaké manungsa kanthi adil.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngélingake yèn kasugihan lan pangkat iku dudu tandha yèn wong iku luwih mulya ing ngarsané Allah, nanging bisa dadi pacoban.
• Nalika kita diparingi rezeki luwih, aja nganti kita rumangsa ora butuh marang Allah, malah kudu saya cedhak lan saya sukur marang Panjenengané.
• Kabeh kang ana ing donya iki mung sementara, lan saben wong bakal bali marang Allah kanggo nampa piwales.
• Islam mulang supaya kita tansah andhap asor, ora sombong, lan ngerti yèn kabèh kabagyan iku saka Allah.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi luwih seneng ngabdi lan ora gumantung marang bandha donya, amarga mung Allah kang dadi papan pangayoman kang sejati.