Сураи Аль-Кадр — Оят 4

1. Маънои калимаҳои муҳим:

• تَنَزَّلُ: фуруд меоянд, пайи ҳам мефароянд.
• الْمَلَائِكَةُ: фариштагон.
• الرُّوحُ: Ҷабраил (алайҳис-салом).
• بِإِذْنِ: бо фармон ва иҷозати Парвардигорашон.
• مِّن كُلِّ أَمْرٍ: барои ҳар кор ва ҳар масъалае.

1. Тафсири оят:

Дар шаби Қадр фариштагон ва Ҷабраил (алайҳис-салом) бо иҷозати Парвардигори худ фуруд меоянд. Онҳо барои ҳар амре ки Аллоҳ дар он сол муқаррар кардааст — аз ризқу рӯзӣ, маргу зиндагӣ, таваллуду ғайра — фуруд меоянд. Ин фуруд омадан бо фармони Аллоҳ ва барои иҷрои ҳар корест, ки Ӯ дар он сол қисмат кардааст, аз хайру шар, чунон ки ҳикмати Ӯ тақозо мекунад.

1. Фоидаҳое, ки аз ин оят бармеоянд:

• Шаби Қадр шаби бузург ва бобаракат аст, ки дар он фариштагон бо Ҷабраил (алайҳис-салом) фуруд меоянд.
• Ҳамаи корҳо бо иҷозати Аллоҳ сурат мегирад ва ҳеҷ чиз берун аз фармони Ӯ нест.
• Ин оят моро ба эҳтироми шаби Қадр ва ибодат дар он ташвиқ мекунад.
• Фариштагон барои бандагони муъмин оромиш ва баракат меоранд.
• Дар ин шаб қисматҳои сол муайян мешавад, ки ин боиси бедорӣ ва дуои бештар гардад.
• Ин оят нишон медиҳад, ки Аллоҳ ба бандагони худ меҳрубон аст ва барои онҳо тадбирҳои хайр меандешад.