Surat Az-Zalzalah — Ayat 2

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• أَثْقَالَهَا (atsqālahā): asalé saka tembung "ثِقْل" (tsiql) kang tegesé "barang kang abot". Ing kéné sing dimaksud yaiku kabèh isi bumi kang abot, yaiku wong-wong kang wis mati (kuburané) lan barang-barang kang disimpen ing njero bumi kaya bandha lan liya-liyané.

2) Katrangané ayat:

Ing ayat iki, Allah SWT nyritakaké kedadéyan kang bakal kelakon ing dina kiamat. Nalika bumi digoncang kanthi goncangan kang banget nggegirisi, bumi banjur metokaké kabèh isi kang ana ing njeroné. Isi bumi kang dimaksud yaiku wong-wong kang wis mati saka kuburané, uga bandha lan barang-barang kang disimpen ing jero bumi. Kabèh mau padha metu lan dibuwang menyang permukaan bumi. Wong-wong kang weruh kedadéyan iku banjur padha gumun lan wedi banget, nganti padha takon: "Ana apa iki? Apa kang kedadéyan ing bumi iki?"

3) Piwulang lan faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngélingaké marang kita yèn dina kiamat iku mesthi bakal kelakon, lan bumi iki bakal dadi saksi lan metokaké kabèh kang ana ing njeroné.
• Kudu padha eling yèn kabèh barang kang kita simpen lan kita umpetaké ing donya iki, apa manèh bandha kang ora ditokaké zakaté, bakal katon lan dipertanggungjawabaké ing ngarsané Allah.
• Wong-wong kang mati bakal padha urip manèh lan metu saka kuburané, mula kudu padha nyiapaké bekal kanggo akérat.
• Ayat iki nuwuhaké rasa wedi marang Allah lan nggugah kita supaya padha tobat lan nindakké kabecikan, amarga kabèh bakal katon ing dina iku.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi luwih tresna marang Al-Qur'an amarga Al-Qur'an wis ngandhani bab-bab ghaib kang ora bisa dimangerteni dening manungsa, lan iki dadi tandha yèn Al-Qur'an iku temen-temen saka Allah SWT.