Surat Az-Zalzalah — Ayat 4

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• يَوْمَئِذٍ (yauma'idzin): ing dina iku, yaiku dina kiamat.
• تُحَدِّثُ (tuhadditsu): ngandhani, crita, nyritakake.
• أَخْبَارَهَا (akhbaarahaa): kabar-kabare, pawarta-pawartane (bumi).

1. Tafsir ayat:

Ing dina kiamat sing gedhe banget iku, bumi bakal ngomong lan nyritakake kabeh kedadeyan sing wis dilakoni dening manungsa ing ndhuwur bumi. Bumi bakal dadi saksi, nyritakake apa wae sing ditindakake dening wong-wong, apa iku kabecikan utawa piala. Kabeh mau kelakon amarga Gusti Allah SWT wis mrentahake bumi supaya ngandhani lan menehi kesaksian babagan kabeh tumindake para manungsa. Dadi, ing dina iku ora ana sing bisa ndhelikake apa sing wis dilakoni, amarga bumi dhewe bakal dadi saksi sing nyritakake kabeh.

1. Faedah sing bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake awake dhewe yen saben tumindak, apa iku apik utawa ala, mesthi bakal kacathet lan dipertanggungjawabake ing dina kiamat.
• Bumi iki dudu mung papan sing meneng, nanging bakal dadi saksi ing ngarsane Gusti Allah, mula kita kudu ngati-ati lan tansah nindakake kabecikan.
• Ayat iki nuduhake keadilan Gusti Allah sing sampurna, ora ana sing bisa lolos saka pertanggungjawaban.
• Kita diajak supaya tansah eling marang dina akhir lan ora ngremehake tumindak cilik sekalipun, amarga kabeh bakal katon lan dicritakake.
• Iki nuduhake yen Islam iku agama sing ngajak manungsa dadi wong sing tanggung jawab lan tansah nindakake kabecikan, supaya ing dina kiamat kita ora isin lan ora rugi.