Сураи Аль-Фатиха — Оят 1

1. Маънои калимаҳо:

• Бисмиллаҳ: "Ба номи Аллоҳ" — ибораи ибтидоӣ барои оғози кор бо ёд ва номи Аллоҳ.
• Аллоҳ: Номи Худованди ҳаққи парастиш, ки танҳо Ӯ сазовори ибодат аст ва касе дигар бо ин ном номида намешавад.
• Ар-Раҳмон: Соҳиби раҳмати фарох, ки раҳматаш ҳамаи махлуқотро фаро гирифтааст.
• Ар-Раҳим: Раҳманда ба бандагони муъмин, ки раҳмати Худро ба онҳо мерасонад.

1. Тафсири оят:

Ин оят оғози ҳар кори нек ва хусусан тиловати Қуръон аст. Ҳангоми хондани Қуръон бояд бо номи Аллоҳ оғоз кунем ва аз Ӯ ёрӣ бихоҳем. Дар ин ибора се номи бузурги Аллоҳ зикр шудааст:

• Аллоҳ — номи Худованди ҳақ, ки танҳо Ӯ сазовори парастиш аст ва касе дигар бо ин ном номида намешавад.
• Ар-Раҳмон — Худованде, ки раҳматаш ҳамаи махлуқотро фаро гирифтааст; Ӯ ба зоти худ раҳмон аст.
• Ар-Раҳим — Худованде, ки раҳматаш ба бандагони муъмин мерасад ва онҳоро махсусан дар охират раҳм мекунад.

Пас, маънои оят ин аст: "Бо номи Аллоҳи Раҳмони Раҳим оғоз мекунам ва аз Ӯ ёрӣ мехоҳам." Ин оят ба мо меомӯзад, ки ҳар кори некро бо номи Худо оғоз кунем, то баракат ва раҳмат дар он бошад.

1. Фоидаҳои оят:

• Ин оят моро водор мекунад, ки ҳар кори некро бо номи Аллоҳ оғоз кунем, то аз раҳмати Ӯ баҳраманд шавем.
• Дар ин оят се номи бузурги Аллоҳ зикр шудааст, ки ҳар яке сифати раҳмати Ӯро нишон медиҳад; ин моро ба Аллоҳ наздиктар мекунад.
• Хондани ин оят пеш аз тиловати Қуръон ва ҳар кори нек савоб ва баракат меорад.
• Ин оят ба мо мефаҳмонад, ки Аллоҳ ҳам раҳмати умумӣ (ба ҳамаи махлуқот) ва ҳам раҳмати хос (ба муъминон) дорад, ки ин умедворӣ ва муҳаббатро ба Аллоҳ зиёд мекунад.
• Такрор кардани ин оят дар ҳар ракъати намоз моро ба ёди Аллоҳ ва раҳмати Ӯ доимӣ мегардонад.