سوره یونس — آیه 26

## معانی واژگان

• أَحْسَنُوا: نیکی کردند؛ یعنی کار نیک انجام دادند و عبادت خدا را به درستی به جا آوردند.
• الْحُسْنَى: نیکوترین پاداش؛ یعنی بهشت.
• زِيَادَةٌ: افزون بر آن؛ یعنی نعمتی فراتر از بهشت.
• يَرْهَقُ: فرا میگیرد و میپوشاند.
• قَتَرٌ: غبار و تیرگی سیاه.
• ذِلَّةٌ: خواری و رسوایی.

## تفسیر آیه

خداوند متعال در این آیهٔ شریفه، پاداش کسانی را بیان میکند که در زندگی خود نیکی کردهاند؛ یعنی کسانی که عبادت خدا را بهدرستی انجام دادهاند، از فرمانهای او اطاعت نموده و از آنچه نهی کرده است دوری جستهاند. برای این گروه، پاداش نیکو یعنی بهشت در نظر گرفته شده است و افزون بر آن، نعمت دیگری نیز دارند که آن نگاه به جمال زیبای خداوند است که برترین لذت و بالاترین کرامت برای بهشتیان به شمار میرود. همچنین برای آنان مغفرت و خشنودی خداوند نیز فراهم است.

در ادامهٔ آیه، حالات چهرهٔ این نیکوکاران در روز قیامت توصیف شده است: نه غبار و تیرگی بر چهرههایشان مینشیند و نه خواری و ذلتی آنان را فرامیگیرد؛ برخلاف اهل دوزخ که چهرههایشان سیاه و غبارآلود و همراه با خواری است. این مؤمنان نیکوکار، یاران و اهل بهشت هستند و در آن جاودانه خواهند ماند و هرگز از آن خارج نخواهند شد.

## فواید و پیامهای آیه

1. تشویق به نیکی: این آیه نشان میدهد که هر کس در دنیا نیکی کند، پاداشی فراتر از تصور در انتظار اوست؛ بهشت و بالاتر از آن، دیدار خداوند که برترین نعمت است.
2. عدالت و رحمت الهی: خداوند نهتنها پاداش اعمال نیک را کامل میدهد، بلکه با فضل و کرم خود، افزون بر آن نیز عطا میکند؛ این نشانهٔ رحمت گستردهٔ پروردگار است.
3. آرامش و کرامت در قیامت: مؤمنان در روز قیامت نه تنها عذابی ندارند، بلکه چهرههایشان نورانی و سرشار از عزت است؛ این مژدهای برای امیدواری و آرامش مؤمنان است.
4. جاودانگی در بهشت: نعمت بهشت برای نیکوکاران ابدی و بیپایان است؛ این وعدهٔ الهی، انگیزهای قوی برای استقامت در راه ایمان و عمل صالح است.