Surah Yunus — Aya 27

Ma’anar Kalmomi:

• كَسَبُوا السَّيِّئَاتِ: su ne waɗanda suka aikata munanan ayyuka, kamar shirka da saɓo wa Allah.
• وَتَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ: wataƙila wulakanci ya rufe su kuma ya mamaye su.
• مَا لَهُم مِّنَ اللهِ مِنْ عَاصِمٍ: babu wani mai tsaro da zai iya kare su daga azabar Allah.
• أُغْشِيَتْ: an rufe ko an lulluɓe.
• قِطَعًا مِّنَ اللَّيْلِ مُظْلِمًا: gunduwa-gunduwa na dare mai duhu sosai.

Tafsiri:

Waɗanda suka aikata munanan ayyuka a duniya, kamar kafirci da saɓo wa Allah, sakamakonsu shi ne a yi musu daidai da abin da suka aikata na azaba a Lahira, ba tare da an ƙara musu ba. Wulakanci da ƙasƙanci za su rufe su a wannan rana, kuma ba su da wani mai tsaro ko mai karewa daga azabar Allah idan ya yanke musu hukunci. Fuskar su za ta yi duhu kamar an rufe ta da wani yanki na dare mai tsananin duhu, saboda yawan baƙin wuta da hayaƙinta da ke rufe su. Waɗannan su ne mutanen wuta, za su dawwama a cikinta har abada, ba su da fita daga gare ta.

Fa’idodi:

• Wannan aya tana nuna cewa Allah Mai adalci ne, ba ya zalunci kowa; duk wanda ya aikata sharri, za a saka masa daidai da shi, ba tare da ƙari ba.
• Yana ƙarfafa mumini ya nisanci munanan ayyuka, domin sakamakonsu mai tsanani ne a Lahira, wanda ya haɗa da wulakanci da duhun fuska da dawwama a wuta.
• Yana nuna cewa babu wani tsari ko kariya daga azabar Allah face da imani da ayyukan ƙwarai, don haka mutum ya dogara ga Allah kawai kuma ya bi umarninsa.
• Yana tunatar da mu cewa rayuwar duniya ba ita ce ƙarshe ba; akwai sakamako na gaskiya a Lahira, wanda zai sa mai aiki ya yi tunani kafin ya aikata kowane abu.