ሱረቱ ዩኑስ — አንቀጽ 48

የቃላት ፍች፡-

• «مَتَىٰ» — መቼ? ማለት ነው። ስለ ጊዜ መጠየቅን ያሳያል።
• «هَٰذَا الْوَعْدُ» — ይህ ተስፋ/ቃል ኪዳን ማለት ነው። እዚህ ላይ የሚያመለክተው ትንሳኤንና ቅጣትን የሚገልጸውን የአላህ ተስፋ ነው።
• «صَادِقِينَ» — እውነተኞች ማለት ነው።

የአንቀጹ ትርጉም እና ማብራሪያ፡-

እነዚህ አጋሪዎች (የመካ ከሃዲዎች) ለነቢዩ ሙሐመድ ﷺ እና ለምእምናን በመሳለቂያና በፈተና መንፈስ እንዲህ ይላሉ፡- «ያ የምትዝትቱን ቅጣትና የትንሳኤ ቀን ተስፋ መቼ ነው የሚመጣው? እውነተኞች ከሆናችሁ አምጡት!» ይህን የሚሉት በመካድና በግትዝነት ነው እንጂ በእውነት ፍለጋ አይደለም። በዚህ አነጋገር የነቢዩን ጥሪ ሊያዳክሙና ሊያሳጡ ይሞክራሉ። ነገር ግን የአላህ ቅጣት በእርግጥ ይመጣል፤ ጊዜውን ግን አላህ ብቻ ያውቃል። በቸኩላቸውም አይቀደምም፤ በዘገየላቸውም አይቆይም።

ከአንቀጹ የምንማራቸው ትምህርቶችና ጥቅሞች፡-

1. የአላህ ተስፋ እውነት ነው፤ መምጣቱ አይቀርም። ሰዎች ቢዘገዩትም ቢያጣድፉትም በተወሰነው ጊዜ ይፈጸማል።
2. አጋሪዎች በመሳለቂያ ቢጠይቁም ምእምናን በትዕግስትና በእርጋታ መመለስ አለባቸው፤ በቃላቸውም አለመረበሽ።
3. የትንሳኤ ቀን ጊዜ ከአላህ ዘንድ ብቻ የተደበቀ ምስጢር ነው፤ ማንም አያውቀውም። ስለዚህ ሰው ሁልጊዜ ለዚያ ቀን መዘጋጀት አለበት።
4. ይህ አንቀጽ ለነቢዩ ﷺ እና ለምእምናን መጽናናትን ይሰጣል፤ የአጋሪዎች መሳለቂያ እንደ ጥላ የሚያልፍ ነው፤ እውነት ግን የሚቀር ነው።
5. እውነተኛ ምእመን የአላህን ተስፋ አጽንቶ ያምናል፤ በልቡም ያረጋል፤ የሰዎች ፌዝና መሳለቂያ እምነቱን አያናውጥም።