Йунус сүрәсе — Аять 55

Сүзләрнең мәгънәләре:

• أَلَا — әлбәттә, игътибар итегез (дигән мәгънәдә кисәтү).
• لِلَّهِ — Аллаһыга хас, Аллаһы милке.
• وَعْدَ — вәгъдә, вәгъдә иткән нәрсә.
• حَقٌّ — хак, чын, шиксез булачак.
• لَا يَعْلَمُونَ — белмиләр, аңламыйлар.

Аять тәфсире:

Әй, кешеләр! Белегез һәм игътибар итегез: күкләрдәге һәм җирдәге бар нәрсә — барысы да Аллаһы милке. Аларның берсе дә Аллаһыдан башкага карамый; мөлкәт, идарә һәм хуҗалык — бары тик Аның кулында. Җирдәге һәм күкләрдәге барлык мәхлукатлар, фәрештәләр, кешеләр, җеннәр, хайваннар, үсемлекләр — барысы да Аның коллары. Аларның һәрберсе Аның ихтыярына буйсынган.

Шулай ук белегез: Аллаһының вәгъдәсе — хак һәм шиксез. Ул мөшрикләргә ґәзап бирәчәк дип вәгъдә иткән, һәм бу вәгъдә, әлбәттә, үтәләчәк. Аның вәгъдәсенә шикләнүче юк, чөнки Ул — вәгъдәсендә торучы, ґәзап итүче, кодрәт иясе. Ләкин кешеләрнең күпчелеге моны белмиләр, аңламыйлар. Аларның белмәүләре — наданлыклары аркасында, алар уйлыйлар һәм шикләнәләр, Аллаһының вәгъдәсенә ышанмыйлар. Әгәр алар чыннан да белсәләр, Аллаһының кодрәтен һәм ґәзабын тоеп, Аңа иман китерерләр иде.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Күкләрдәге һәм җирдәге бар нәрсәнең Аллаһы милке икәнлеген белү — мөэминнең йөрәген Аллаһыга тәвәккәл итә, аны Аңа гына таянырга өйрәтә. Кемнең милке Аллаһы икән, шул кол Аның рәхмәтенә өметләнә.
2. Аллаһының вәгъдәсенең хак икәнлеге — мөэмингә ышаныч бирә: Аллаһының ярдәме, рәхмәте һәм ґәзабы — барысы да чын. Бу мөэминне сабыр итәргә һәм дөрес юлдан тайпылмаска дәртләндерә.
3. Күпчелек кешеләрнең белмәве — аларның хәленә кызгану һәм аларны өйрәтергә, туры юлга өндәргә кирәклеген күрсәтә. Бу мөэминнәрнең вазифасын искә төшерә: белемне тарату һәм кешеләрне Аллаһыга чакыру.
4. Аять мөэминне дөнья мәшәкатьләреннән өстенрәк булырга, Аллаһының вәгъдәсенә ышанып, ахирәтне күздә тотып яшәргә өйрәтә.