سورت يونس — آیت 57

د کلمو معناګانې:

• موعظة: نصیحت، پند او درس چې زړه ته نفوذ وکړي.
• شفاء: درملنه، د ناروغۍ ضد علاج.
• صدور: سينې، زړونه (د جمع صدر).
• هدى: لارښوونه، د حق لارې ته رهبري.
• رحمة: رحمت، مهرباني او فضل.

د آیت تفسیر:

اى خلکو! تاسو ته ستاسو د رب له جانبه نصیحت راغلى دى، هغه قرآن چې تاسو ته د الله د عذاب یادونه کوي او د هغه له وعید څخه تاسو وېروي. دا قرآن د هغو ټولو ناروغیو درملنه ده چې ستاسو په زړونو کې دي، لکه شک، شرک، حسد، کینه او د زړه نورې ناروغۍ. دا کتاب د حق لارې ته رهبري کوي او هغه څوک چې پرې عمل وکړي، له ګمراهۍ او تباهۍ څخه ژغورل کېږي. دا قرآن د مؤمنانو لپاره رحمت او فضل دی، ځکه چې دوى هغه کسان دي چې له ایمان څخه ګټه پورته کوي او پرې عمل کوي. خو کافرانو ته دا قرآن د ړوندوالي او حجت سبب ګرځي، ځکه چې دوى له هغه څخه نه ګټه اخلي.

د آیت څخه ګټې او عبرتونه:

1. قرآن کریم د الله له جانبه د بندګانو لپاره تر ټولو لویه نعمت او رحمت ده، چې د ژوند په هره برخه کې د هغې اړتیا شته.
2. قرآن د زړونو د ناروغیو درملنه ده؛ هغه څوک چې د زړه په ناروغیو لکه شک، حسد او کینې اخته وي، د قرآن په تلاوت او عمل سره یې درملنه کولای شي.
3. دا آیت د قرآن د نزول موخه څرګندوي: پند اخیستل، د زړونو پاکول، د حق لارې ته رهبري کول او د الله رحمت ترلاسه کول.
4. مؤمنان هغه کسان دي چې د قرآن څخه په سمه توګه ګټه اخلي، او دا د دوى لپاره د رحمت سبب ګرځي؛ نو باید هڅه وکړو چې د قرآن په تلاوت، تفکر او عمل سره خپل زړونه پاک کړو او د الله له رحمت څخه برخمن شو.
5. دا آیت د دې لپاره عام خلکو ته خطاب کوي چې هر څوک دې د قرآن څخه ګټه پورته کړي، او دا د الله له جانبه د ټولو لپاره د هدایت او رحمت سرچینه ده.