ซูเราะฮฺ ยูนุส — อายะฮฺ 7

คำอธิบายคำศัพท์สำคัญในโองการ:

• لَا يَرْجُونَ لِقَاءَنَا (ไม่หวังที่จะพบเรา) หมายถึง ไม่หวัง ไม่คาดหวัง และไม่กลัวต่อการพบกับอัลลอฮ์ในวันปรโลก เพราะพวกเขาปฏิเสธการฟื้นคืนชีพ
• رَضُوا بِالْحَيَاةِ الدُّنْيَا (พอใจกับชีวิตในโลกนี้) หมายถึง พวกเขาเลือกเอาชีวิตในโลกนี้แทนโลกหน้า และพึงพอใจกับมัน
• وَاطْمَأَنُّوا بِهَا (และมีความสุขสงบกับมัน) หมายถึง จิตใจของพวกเขานิ่งสงบและพอใจกับชีวิตทางโลก จนไม่คิดถึงสิ่งใดนอกเหนือจากนั้น
• عَنْ آيَاتِنَا غَافِلُونَ (ละเลยต่อสัญญาณต่างๆ ของเรา) หมายถึง พวกเขาหลงลืมและไม่ใส่ใจต่อหลักฐานและสัญญาณต่างๆ ของอัลลอฮ์ทั้งในจักรวาลและในคัมภีร์

การตีความโองการ:

อัลลอฮ์ทรงบอกเล่าถึงสภาพของบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา ซึ่งมีลักษณะสำคัญสามประการที่ทำให้พวกเขาห่างไกลจากความเมตตาของพระองค์:

ประการแรก พวกเขาไม่หวังที่จะพบกับอัลลอฮ์ในวันปรโลก กล่าวคือ พวกเขาปฏิเสธเรื่องการฟื้นคืนชีพและการถูกสอบสวนในวันกิยามะฮ์ ดังนั้นพวกเขาจึงไม่มีความหวังที่จะได้รับรางวัล และไม่มีความกลัวที่จะได้รับการลงโทษ เพราะพวกเขาเชื่อว่าไม่มีชีวิตหลังความตาย

ประการที่สอง พวกเขาพึงพอใจกับชีวิตในโลกนี้เพียงอย่างเดียว โดยเลือกเอาชีวิตที่จบสิ้นและไม่จีรังนี้แทนชีวิตนิรันดร์ในโลกหน้า พวกเขามุ่งมั่นแสวงหาแต่ความสุขทางโลกโดยไม่คิดถึงผลที่จะตามมาในวันอาคิเราะฮ์

ประการที่สาม จิตใจของพวกเขาสงบและมั่นคงอยู่กับชีวิตทางโลก จนกระทั่งไม่มีความรู้สึกใดๆ ที่จะหันกลับไปหาอัลลอฮ์ และพวกเขาละเลยต่อสัญญาณต่างๆ ของพระองค์ ไม่ว่าจะเป็นสัญญาณที่ปรากฏในจักรวาล เช่น การสร้างชั้นฟ้าและแผ่นดิน ดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ หรือสัญญาณที่ปรากฏในคัมภีร์และศาสนทูตต่างๆ พวกเขาไม่คิดพิจารณาไตร่ตรองในสิ่งเหล่านี้เลย

ทั้งสามประการนี้เป็นเหตุให้พวกเขาสมควรได้รับการลงโทษจากอัลลอฮ์ ตามที่ได้กล่าวถึงในโองการถัดไป

บทเรียนและข้อคิดที่ได้รับจากโองการนี้:

1. ความสำคัญของการศรัทธาในวันปรโลก — การหวังที่จะพบกับอัลลอฮ์และศรัทธาในวันสุดท้ายเป็นแรงผลักดันให้มนุษย์ทำความดีและละเว้นความชั่ว หากมนุษย์ขาดความศรัทธานี้ ชีวิตก็จะไร้ทิศทางและเป้าหมาย
2. โลกนี้เป็นเพียงสะพานไปสู่โลกหน้า — ชีวิตในโลกนี้เป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ที่เราต้องใช้เป็นโอกาสในการทำความดีเพื่อเก็บสะสมผลบุญสำหรับโลกนิรันดร์ การยึดติดกับโลกนี้จนลืมโลกหน้าคือความผิดพลาดที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของมนุษย์
3. การพิจารณาสัญญาณของอัลลอฮ์นำไปสู่ศรัทธา — การใคร่ครวญในสรรพสิ่งที่อัลลอฮ์ทรงสร้าง ไม่ว่าจะเป็นธรรมชาติรอบตัวเรา หรือข้อความในคัมภีร์อัลกุรอาน ล้วนเป็นหนทางที่นำหัวใจไปสู่การรู้จักและใกล้ชิดกับพระผู้เป็นเจ้า
4. ความพอใจในโลกนี้ทำให้หัวใจแข็งกระด้าง — เมื่อใดที่มนุษย์หมกมุ่นอยู่กับความสุขทางโลกจนลืมพระผู้เป็นเจ้า หัวใจของเขาจะค่อยๆ ห่างไกลจากความจริง และกลายเป็นผู้ที่อัลลอฮ์ทรงละเลยเช่นกัน
5. การตระหนักถึงความเมตตาของอัลลอฮ์ — การที่อัลลอฮ์ทรงเตือนเราเกี่ยวกับสภาพของบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธานั้น แท้จริงแล้วคือความเมตตาที่ทรงประทานแก่เรา เพื่อให้เราหันกลับมาและไม่ตกอยู่ในสภาพเช่นนั้น เพราะประตูแห่งการกลับใจยังคงเปิดอยู่สำหรับผู้ที่ต้องการกลับสู่อัลลอฮ์