ซูเราะฮฺ ยูนุส — อายะฮฺ 8

ความหมายของคำที่ควรอธิบาย:

• مَأْوَاهُمُ หมายถึง ที่พำนัก ที่พักพิง หรือสถานที่ที่พวกเขาจะกลับไปอยู่
• بِمَا كَانُوا يَكْسِبُونَ หมายถึง เนื่องด้วยสิ่งที่พวกเขาได้กระทำและแสวงหาไว้ (ซึ่งก็คือการกระทำที่ชั่วช้า)

การตีความหมายของอายะฮ์:

กลุ่มชนที่ถูกกล่าวถึงในโองการก่อนหน้านี้ ซึ่งได้แก่ผู้ที่ปฏิเสธการพบเจอพระเจ้าของตน และไม่ศรัทธาต่อวันปรโลก พวกเขาพอใจกับชีวิตในโลกดุนยาและมั่นคงอยู่ในความหลงผิดนั้น ที่พำนักและที่พักพิงอันถาวรของพวกเขาคือไฟนรกญะฮันนัม ซึ่งเป็นผลตอบแทนที่ยุติธรรมจากการที่พวกเขาได้ขวนขวายและสะสมไว้ซึ่งความชั่ว ความผิดบาป และการปฏิเสธศรัทธาในวันฟื้นคืนชีพในโลกนี้ การลงโทษนี้มิใช่การอธรรมจากพระเจ้า แต่เป็นผลที่เกิดจากการกระทำของพวกเขาเองทั้งสิ้น

บทเรียนและข้อคิดที่ได้รับ:

1. การกระทำของมนุษย์ในโลกนี้มิได้สูญหายไปโดยไร้ผล แต่จะถูกบันทึกและนำมาตอบแทนอย่างครบถ้วนในวันปรโลก ไม่ว่าจะดีหรือชั่ว
2. ความพอใจในชีวิตโลกจนลืมปรโลก และการปฏิเสธการพบเจอพระเจ้า เป็นสาเหตุสำคัญที่นำมนุษย์ไปสู่ความหายนะ
3. ความยุติธรรมของพระเจ้าปรากฏชัดในการตอบแทน เพราะพระองค์มิได้ลงโทษผู้ใดโดยปราศจากเหตุผล แต่เป็นการตอบแทนที่สอดคล้องกับการกระทำของพวกเขาเอง
4. โองการนี้เตือนให้มนุษย์ตระหนักว่า ทุกสิ่งที่เราทำในวันนี้คือการลงทุนสำหรับอนาคตของเราเอง หากเราปลูกสิ่งดี เราจะเก็บเกี่ยวสิ่งดี และหากเราปลูกสิ่งชั่ว เราจะต้องเผชิญกับผลของมันในวันกิยามะฮ์
5. ความเมตตาของพระเจ้าเปิดกว้างเสมอสำหรับผู้ที่กลับตัวก่อนที่ความตายจะมาถึง เพราะการลงโทษนั้นเป็นผลจากการกระทำที่ต่อเนื่องจนถึงที่สุด มิใช่การตัดสินโดยปราศจากโอกาสแก้ตัว