Mishary Rashid Alafasy
✓
Mahmoud Khalil Al-Husary
✓
Abdurrahman As-Sudais
✓
Mohamed Siddiq Al-Minshawi
✓
Abdul Basit Abdul Samad
✓
Ali Al-Hudhaify
✓
Ahmed ibn Ali al-Ajamy
✓
Abu Bakr Ash-Shaatree
✓
Muhammad Ayyoub
✓
Abdullah Basfar
✓
Abdullah Al-Juhani
✓
Maher Al Muaiqly
✓
Тарҷума — Tafsir
- Маънои калимаҳое, ки дар оят ниёз ба шарҳ доранд:
- وَاتْلُ: бихон, нақл кун.
- نَبَأَ: хабари муҳим, достони бузург.
- كَبُرَ: вазнин шуд, гарон омад.
- مَقَامِي: истодани ман дар миёни шумо, ҳузури ман.
- تَذْكِيرِي: панд додани ман, ёдовар кардани ман.
- تَوَكَّلْتُ: такя кардам, бовар кардам.
- فَأَجْمِعُوا أَمْرَكُمْ: кори худро ҷамъ кунед, тамоми нақшаи худро омода созед.
- شُرَكَاءَكُمْ: шарикон, бутҳои шумо.
- غُمَّةً: пӯшида, махфӣ, норавшан.
- اقْضُوا إِلَيَّ: ҳукми худро бар ман иҷро кунед, ҳар чӣ дар дил доред, ба амал баред.
- لَا تُنظِرُونِ: маро мӯҳлат надиҳед, дер накунед.
- Тафсири оят:
Эй Паёмбар, ба мардуми Макка хабари Нӯҳро бихон, он гоҳ ки ба қавми худ гуфт: «Эй қавми ман, агар истодани ман дар миёни шумо ва пандҳои ман бо оёти Худо бар шумо гарон омадааст ва аз ин рӯ қасди озори ман кардаед, пас бидонед, ки ман танҳо бар Аллоҳ таваккал кардаам ва ба Ӯ такя мекунам. Ҳоло шумо тамоми кори худро бо бутҳои худ ҷамъ кунед ва ҳеҷ чизро пинҳон накунед, то ки кори шумо бар шумо пӯшида намонад, балки ошкоро ва равшан бошад. Сипас ҳар чӣ дар дил доред, бар ман иҷро кунед ва маро мӯҳлат надиҳед».
Нӯҳ (алайҳис-салом) ба қавми худ нишон дод, ки ӯ аз таҳдидҳои онҳо наметарсад ва дар роҳи даъвати худ устувор аст. Ӯ гуфт, ки агар шумо аз ҳузури ман ва пандҳои ман хаста шудаед ва мехоҳед маро аз байн баред, пас ҳамаи нақшаҳои худро омода созед ва ҳар чӣ дар тавон доред, ба амал баред. Аммо бидонед, ки ман бар Аллоҳи ягона такя кардаам ва Ӯ маро кофист. Ин эътиқоди қавӣ ва таваккули комил ба Аллоҳ буд, ки Нӯҳ (алайҳис-салом) дар муқобили душманони худ изҳор кард.
- Фоидаҳое, ки аз ин оят ба даст меояд ва мардумро ба ислом ва Қуръон меҳрубон мекунад:
- Ин оят нишон медиҳад, ки паёмбарон бо таваккул ба Аллоҳ дар муқобили душманон устувор буданд ва аз таҳдидҳо наметарсиданд.
- Таваккул ба Аллоҳ воситаи асосии пирӯзӣ бар душманон ва сарчашмаи оромии дил аст.
- Қуръон достонҳои паёмбарони пешинро барои тасаллии дили Паёмбари ислом ва мӯъминон нақл мекунад, то аз онҳо ибрат гиранд.
- Ин оят мӯъминонро таълим медиҳад, ки ҳангоми рӯ ба рӯ шудан бо душманон ва таҳдидҳои онҳо набояд тарсанду суст шаванд, балки бояд ба Аллоҳ такя кунанд.
- Қуръон китоби ҳидоят ва панд аст, ки достонҳои гузаштагонро барои огоҳии наслҳои оянда баён мекунад.
📜 Оят 69-73 — Сураи Йунус
Тарҷума — Йунус 71
Сураи Йунус Оят 71 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Барояшон достони Нӯҳро бихон, он гоҳ, ки ба қавми худ…Сураи Оят 71/109 — Сураи Йунус يونس (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Йунус Гӯш кун, Сураи Йунус Тарҷума, Сураи Йунус mp3, Сураи Йунус pdf. Оят 69–73. Ба Тоҷикӣ: Русский.
Қуръони Карим
Wednesday, September 30, 2026
Don't forget us in your sincere prayers


