سورت يونس — آیت 97

د معنیٰ لرونکي کلمې:

• آیة: نښه، معجزه، عبرت او لارښوونه.
• العذاب الأليم: هغه سزا چې ډېر دردناکه او کړېدونکې وي.

تفسیر:

که دغو کافرانو ته هغه ټولې نښې او معجزې راشي چې دوی يې غواړي، لکه د هغو معجزو ليدل چې د دوی د ادعا له مخې به يې د ايمان راوړلو سبب ګرځي، نو بيا به هم هغوی ايمان رانه وړي. دا چاره به تر هغه وخته روانه وي چې د قيامت پر مهال د الله له خوا عذاب وويني، نو بيا به ايمان راوړي، خو په دغه وخت کې به د هغوی ايمان هېڅ ګټه ورته ونه لري، ځکه چې د عذاب ليدو وروسته ايمان منل بې ارزښته دی او له دوی څخه به نه قبلېږي.

فايدې:

• دا چې د الله تعالی پرېکړه او حکمت د بندګانو له خواهشاتو لوړ دی؛ ځکه ځينې خلک په داسې حال کې ايمان راوړي چې ګټه نه لري.
• دا چې د ايمان وخت محدود دی؛ تر هغه چې ساه په بدن کې وي، ايمان منل مقبول دي، خو له مرګ يا عذاب ليدو وروسته ايمان هيڅ ګټه نه کوي.
• دا چې د الله تعالی نښې او معجزې يوازې د هغه چا لپاره ګټورې دي چې په زړه کې د منلو اراده ولري؛ ځکه کافرانو ته د معجزو راتګ هم د دوی د سرکشۍ او کفر سبب ګرځي.
• دا چې مسلمان بايد د الله په رحمت او فضل باندې تکيه وکړي او د ايمان په حالت کې له نيکيو کار واخلي، ځکه چې د عذاب راتګ وروسته هيڅ عمل نه قبلېږي.