சூரா யூனுஸ் — வசனம் 97

சொற்பொருள் விளக்கம்:

• آيَةٍ: அத்தாட்சி, அற்புதம், அடையாளம். இங்கு அவர்கள் கோரிய அத்தாட்சிகள் அல்லது இறைவனின் தூதர்களை உண்மைப்படுத்தும் சான்றுகள் என்பது பொருள்.
• الْعَذَابَ الْأَلِيمَ: மிக வேதனையான தண்டனை, துன்புறுத்தும் வேதனை.

விளக்கம்:

இந்த இறைவசனத்தில், இறைத்தூதர் நபி யூனுஸ் (அலை) அவர்களின் காலத்து மக்களைப் பற்றி இறைவன் கூறுகிறான். அந்த மக்கள் இறைவனின் அத்தாட்சிகளைக் கண்டும், தூதரின் அழைப்பைக் கேட்டும் நம்பிக்கை கொள்ள மறுத்தனர். அவர்கள் பல்வேறு அத்தாட்சிகளைக் கோரினர். இறைவன் கூறுகிறான்: அவர்களிடம் அவர்கள் கோரிய அனைத்து அத்தாட்சிகளும், அற்புதங்களும் வந்தாலும், அவர்கள் நம்பிக்கை கொள்ள மாட்டார்கள். மாறாக, அவர்கள் மரண வேதனையான தண்டனையை நேரில் காணும் வரை அவர்கள் நம்பிக்கை கொள்ள மாட்டார்கள். அப்போது அவர்கள் நம்பிக்கை கொண்டாலும், அந்த நம்பிக்கை அவர்களுக்கு எந்தப் பயனும் அளிக்காது. ஏனெனில், தண்டனை நேரில் கண்ட பிறகு கொள்ளும் நம்பிக்கை ஏற்கத்தக்கது அல்ல. அது வற்புறுத்தலின் கீழ் ஏற்படும் நம்பிக்கையாகும்.

பயன்கள்:

1. மனிதன் இறைவனின் அத்தாட்சிகளைக் கண்டு நம்பிக்கை கொள்ள வேண்டும்; தண்டனையைக் கண்ட பிறகு நம்பிக்கை கொள்வது பயனற்றது என்பதை இது நமக்கு உணர்த்துகிறது.
2. இறைவனின் தூதர்கள் கொண்டு வந்த அத்தாட்சிகளே போதுமானவை; அவற்றை மீறி வேறு அத்தாட்சிகளை வற்புறுத்துவது அறியாமையாகும்.
3. இறைவனின் தண்டனை உறுதியானது; அது வருவதற்கு முன் மனந்திரும்பி நம்பிக்கை கொள்வதே அறிவுடையோரின் செயல்.
4. இந்த வசனம் மனிதனை இறைவனின் கருணையை நோக்கி விரைந்து செல்ல அழைக்கிறது; தண்டனை வரும் முன் நல்லறங்களைச் செய்ய ஊக்குவிக்கிறது.