سورت يونس — آیت 98

د کلمو معناګانې:

• فَلَوْلَا: نو ولې نه، یا دا چې ولې داسې نه وشوه.
• قَرْيَةٌ: ښار یا کلي (دلته مراد هغه ټولنه ده چې د عذاب د راتلو پر مهال یې ایمان راوړ).
• عَذَابَ الْخِزْيِ: د رسوایۍ او ذلت عذاب.
• إِلَىٰ حِينٍ: تر یو ټاکلي وخت پورې، یعنې د خپلو اجلونو تر پای ته رسېدو پورې.

تفسیر:

الله تعالی په دې آیت کې د توبې او ایمان د منلو په اړه یو مهم حقیقت بیانوي. هغه دا چې د عذاب له راتلو او لیدلو وروسته ایمان راوړل، د هغو خلکو لپاره ګټه نه لري چې مخکې یې د الله پر رسولانو او نښو ایمان نه و راوړی. خو د یونس علیه السلام له قومه پرته، ځکه چې دوی هغه مهال ایمان راوړ چې د عذاب نښې یې ولیدلې، خو لا تر اوسه عذاب په دوی نه و نازل شوی. دوی په رښتیني زړه توبه وکړه او ایمان یې له صمیم زړه و، نو الله تعالی د دوی د ایمان له برکته د رسوایۍ او ذلت عذاب له دوی څخه لرې کړ او تر یو ټاکلي وخت پورې یې په دنیا کې پرېښودل، تر څو له ژوند څخه برخمن شي او خپل اجلونه پوره کړي.

دا چاره د الله د رحمت او د توبې د دروازې د پراختیا ښکارندویه ده، چې هر څوک چې په رښتیني زړه توبه وکړي، الله یې توبه قبلوي، حتی که د عذاب له راتلو لږ مخکې وي.

فايدې:

1. د الله تعالی رحمت ډېر پراخ دی؛ هغه د خپلو بندګانو توبه قبلوي، تر هغه چې عذاب راشي او ساه بنده شي.
2. ایمان او توبه باید له صمیم زړه وي، نه یوازې په ژبه؛ ځکه چې د یونس علیه السلام قوم د رښتیني ایمان له برکته وژغورل شو.
3. د عذاب له راتلو وروسته ایمان راوړل ګټه نه لري، نو انسان باید مخکې له دې چې مرګ یا عذاب راشي، د الله په لوري رجوع وکړي.
4. په دې آیت کې د توبې د دروازې پراخوالی او د الله د فضل لوی والی ښودل شوی، چې خلک وهڅوي چې تل د الله په رحمت او توبې باندې هیله ولري.