Йунус сүрөсү — Аят 97

1. Аяттагы сөздөрдүн мааниси:

• وَلَوْ جَاءَتْهُمْ — эгер аларга келсе да.
• كُلُّ آيَةٍ — ар кандай белги, далил, аят-белгилердин баары.
• حَتَّىٰ يَرَوُا — тартып, көргөнгө чейин.
• الْعَذَابَ الْأَلِيمَ — кыйноочу, катуу азап.

1. Аяттын түшүндүрмөсү:

Бул аятта Аллах Таала пайгамбарга (ага Аллахтын тынчтыгы жана саламы болсун) каапырлардын жана ыйман келтирбей койгондордун абалын билдирип жатат. Аларга акыйкатты далилдеген кандай гана белги-белгилер, аяттар жана далилдер келсе да, алар ыйман келтиришпейт. Алардын жүрөктөрү катып, акылдары туюк болуп калган. Алар ыйман келтириш үчүн өздөрүнө азап келгенге чейин, б.а. өлүм алдында же кыйроо учурунда гана ыйман келтиришет. Бирок ал убакта кечигип калган ыйман аларга эч кандай пайда бербейт. Бул аят адамдарга эскертүү болуп, ыйманга чакыруунун маанисин түшүндүрөт: адамдар азап келгенге чейин, дүйнөдө жашап жатканда эле ыйман келтириши керек. Анткени азапты көргөндөн кийинки ыйман кабыл алынбайт.

1. Аяттан алынуучу пайдалар:

• Ыйман келтирүү үчүн азапты күтүү туура эмес; адам дүйнөдө жашап жатканда эле Аллахка кайрылып, ыйман келтириши керек.
• Аллах Таала адамдарга акыйкатты табуу үчүн көптөгөн белгилерди жана далилдерди берген; акылдуу адам ошолордон сабак алып, ыйманга шашылат.
• Ыйман — бул жүрөктүн иши; аны кечиктирбей, мүмкүнчүлүк бар кезде аткаруу зарыл.
• Аллахтын азабы катуу жана кыйноочу; андан кутулуунун жалгыз жолу — чын жүрөктөн ыйман келтирип, жакшы амалдарды кылуу.
• Бул аят бизди ыймандуу болууга, Аллахтын буйруктарын аткарууга жана тыйган нерселеринен тыйылууга чакырат.