Surat Yunus — Ayat 97

1. Tetembungan kang perlu dimangerteni:

• وَلَوْ جَاءَتْهُمْ : sanajan wis teka marang wong-wong mau.
• كُلُّ آيَةٍ : saben tandha utawa bukti saka Allah, apa bukti ing syariat (ayat-ayat Al-Qur'an lan mukjizat) utawa bukti ing alam donya.
• حَتَّىٰ يَرَوُا الْعَذَابَ الْأَلِيمَ : nganti padha nyawang siksa kang nglarani, yaiku siksa ing akhirat utawa siksa kang mesthi tumiba.

1. Tafsir ayat:

Allah SWT ngandhakake kahanane wong-wong kang atine wis wangkot lan gumedhe marang kebeneran. Sanajan wis teka marang dheweke kabeh tandha lan bukti saka Allah — awujud ayat-ayat Al-Qur'an, mukjizat para nabi, utawa tandha-tandha kekuwasane Allah ing langit lan bumi — dheweke tetep ora gelem percaya lan ora gelem manut. Dheweke mung bakal kersa iman nalika wis nyawang langsung siksa kang nglarani, yaiku nalika pati wis teka utawa nalika siksa akhirat wis cetha ana ing ngarepe. Nanging ing wektu iku, imane wis ora ana gunane maneh, amarga iman kang ditampa sawise nyawang siksa iku ora bakal bisa nylametake dheweke saka azab Allah. Dadi, ayat iki nuduhake sepira kuwate kekafiran lan wangkote atine wong-wong kang ora gelem nampa pituduh, nganti ora ana bukti apa wae kang bisa ngowahi atine kajaba mung siksa kang nglarani.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake marang kita supaya aja nganti nundha-nundha anggone iman lan taat marang Allah. Aja nganti kita kalebu wong kang mung gelem iman nalika wis kepentok siksa, amarga ing wektu iku iman wis ora migunani.
• Iman iku peparing kang larang regane saka Allah. Mula, kita kudu ngrumat iman kanthi sinau Al-Qur'an, nindakake shalat, lan nggoleki ilmu agama, supaya ati kita tetep urip lan ora wangkot.
• Al-Qur'an iku bukti paling gedhe saka Allah kang isih bisa kita waca lan kita renungake nganti saiki. Sapa kang gelem mbukak atine, mesthi bakal nemu pituduh lan katentreman.
• Wong kang atine wis wangkot ora bakal bisa dipituduhake mung nganggo akal lan omongan wae; mula kita kudu tansah nyuwun marang Allah supaya diparingi ati kang lembut lan gelem nampa kebeneran.
• Ayat iki uga ngelingake babagan dina akhirat, supaya kita tansah eling lan nyiapake bekal amal saleh, amarga saben wong mesthi bakal ngadhepi dina iku.