Йунус сүресі — Аят 97

1. Сөздердің мағынасы:

• وَلَوْ — «егер... болса да» деген мағынаны білдіреді, яғни шарттың орындалмайтынын көрсетеді.
• آيَةٍ — «белгі», «ғибрат», «дәлел» дегенді білдіреді. Мұнда Аллаһтың құдіретін, пайғамбардың шындығын көрсететін кез келген белгі мен ғибрат.
• الْعَذَابَ الْأَلِيمَ — «қатты азап», «күйзелтетін азап» деген мағынада.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аятта Аллаһ Тағала иман келтірмейтін, қарсылық танытып, табандылық көрсеткен адамдардың жай-күйін баяндайды. Оларға Аллаһтың құдіретін, пайғамбардың шындығын дәлелдейтін қаншама белгі, ғибрат және аят келсе де, олар бәрібір иман келтірмейді. Тіпті олардың көздеріне күйзелтетін азаптың өзі көрінгенге дейін сенбейді. Ал азапты көрген кезде иман келтірсе де, ол иман оларға ешқандай пайда бермейді, өйткені иманның қабыл болу уақыты өтіп кеткен болады. Бұл — адамдардың қыңырлығы мен менмендігінің шектен шыққандығын, сондай-ақ ақиқатты мойындауға деген қасарысқан қарсылығын көрсететін ескерту.

1. Аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

• Иман келтіру — адамның өз еркімен, ақиқатты іздеп, ойланып жасайтын әрекеті. Сондықтан адам ақиқатты көріп, біліп тұрып, оны мойындауға асығуы керек.
• Ғибрат пен белгілердің көптігі адамды иманға жетелейді, бірақ жүрегі қатты, қыңыр адамға олар әсер етпейді. Сондықтан жүректі жұмсартып, ақиқатқа ашық болу — үлкен бақыт.
• Азапты көрген соң иман келтірудің пайдасы болмайды. Бұл — өмірде уақыттың қадірін біліп, жақсылыққа асығу қажеттігін үйретеді.
• Аллаһтың аяттары мен белгілері — Оның рақымы мен мейірімінің көрінісі. Оларды ойланып, түсініп, иманға келу — әрбір адамның өзіне пайдалы іс.
• Ислам — ойлануға, түсінуге шақыратын дін. Ол адамды ақиқатты іздеуге, жақсылыққа ұмтылуға баулиды. Сондықтан Құран мен Пайғамбардың (с.а.с.) өсиеттерін оқып, үйрену — әрбір мұсылманның парызы.