Sure Yûnus — Ayet 98

Kelime Anlamları:

• Fevlevlâ (فَلَوْلَا): "Keşke olaydı" veya "hiç olmadı" anlamında, olumsuz bir durumu ifade eden bir edattır. Burada "hiçbir belde halkı" anlamında kullanılmıştır.
• Karye (قَرْيَةٌ): Belde, şehir, kasaba; burada o beldede yaşayan halk kastedilir.
• Hızy (الْخِزْيِ): Zillet, aşağılanma, rezillik ve utanç verici azap.
• Metta'nâ (مَتَّعْنَاهُمْ): Onları faydalandırdık, nimetlerden yararlandırdık, süre tanıdık.
• Hîn (حِينٍ): Belirlenmiş bir vakit, ecelin sona erdiği zaman.

Tefsir:

Bu âyet-i kerîme, Allah'ın rahmetinin genişliğini ve tövbenin kapısının her zaman açık olduğunu gösteren çok mühim bir derstir. Cenâb-ı Hak, geçmiş ümmetlere peygamberler göndermiş, onlar da kavimlerini uyarmışlardır. Ancak o kavimlerin çoğu, azabı gözleriyle görmedikçe iman etmemişlerdir. Azap geldiği anda iman etmek ise fayda vermez; çünkü bu, mecburiyetten ve korkudan kaynaklanan bir imandır, samimi bir iman değildir. Nitekim âyet, "Hiçbir belde halkı, azabı gördüğü anda iman edip de bu imanı kendisine fayda veren olmadı" buyurarak bu gerçeği vurgulamaktadır.

Ancak bu kuralın tek bir istisnası vardır: Yûnus aleyhisselâm'ın kavmi. Onlar, azabın belirtilerini gördüklerinde, henüz azap üzerlerine inmediğinde, içten bir pişmanlıkla Allah'a yönelmişler, tövbe etmişler ve iman etmişlerdir. Bu tövbe o kadar samimi ve içten olmuştur ki, Allah Teâlâ onların üzerinden, dünya hayatında rezil edici azabı kaldırmıştır. Onları, ecel vakti gelinceye kadar dünya nimetlerinden faydalandırmıştır.

Bu olay, Yûnus Peygamber'in kavminin, azabın işaretlerini gördüklerinde hemen tövbe etmeleriyle gerçekleşmiştir. Onlar, "Biz Yûnus'un kavmiyiz, o doğru söylemiştir" diyerek iman etmişler, Allah'tan af dilemişlerdir. Allah da onların bu samimi tövbesini kabul etmiş ve azabı onlardan uzaklaştırmıştır.

Ders ve Mesaj:

Bu âyet, bizlere şu müjdeyi vermektedir: Allah'ın rahmeti her şeyi kuşatmıştır. İnsan, ne kadar günahkâr olursa olsun, tövbe kapısı kıyamete kadar açıktır. Önemli olan, tövbenin samimi olması, kalbin Allah'a yönelmesi ve günahtan vazgeçmektir. Azabı gördükten sonra iman etmek faydasız olsa da, henüz fırsat varken, hayattayken, tövbe etmek ve Allah'a dönmek her zaman kurtuluş vesilesidir.

Sevgili kardeşim! Sakın Allah'ın rahmetinden ümit kesme. Günahların ne kadar büyük olursa olsun, Allah'ın affı daha büyüktür. Yûnus kavmi, azabın gölgesini gördüklerinde tövbe ederek kurtulduysa, sen de daha o azabı görmeden, hayatın fırsat varken tövbe et. Allah, tövbe edenleri sever ve onların günahlarını bağışlar. Unutma ki, Allah'ın kapısı her zaman açıktır; yeter ki kul, o kapıya içtenlikle yönelsin.