Аль-Адият сүрәсе — Аять 8

Сүзләрнең мәгънәләре:

• الْخَيْرِ — монда мал-мөлек, байлык мәгънәсендә.
• لَشَدِيدٌ — бик көчле, каты (мәхәббәте бик зур).

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә кешенең холкындагы тагын бер кимчелекне — малга, байлыкка бик көчле мәхәббәтне һәм шул сәбәпле саранлыкны искәртә. Әйе, кеше үзенең табигате белән мал-мөлекне бик нык ярата, аңа бирелә. Ул малны җыярга, тупларга омтыла, әмма аны Аллаһы юлында тотуга, ярдәм итүгә, хәер-хаһәтлелеккә бик авыр күңел белән бара. Малга булган бу гадәттән тыш көчле мәхәббәт кешене саранлыкка, үзенчәлеккә, хәтта бикләнүгә китерә. Ул малның Аллаһының рәхмәте икәнен оныта һәм аны үзенең көче, тырышлыгы белән генә тапкан дип уйлый. Шуңа күрә ул малны сакларга, аны башкалардан кызганырга тотына. Әгәр дә кеше үзенең бу сыйфатын төзәтмәсә, ул бик зур югалтуларга дучар булачак.

Аятьтән алынган файдалар:

• Мал-мөлеккә мәхәббәт кеше табигатендә бар, ләкин ул аңа иярмәскә, аны тәрбияләргә тиеш.
• Кеше малны үзе өчен генә түгел, ә Аллаһы ризалыгы өчен тотарга өйрәнергә тиеш.
• Саранлык — начар сыйфат, ул кешене Аллаһының рәхмәтеннән читләштерә.
• Байлык — сынау, ул кешенең шөкер итүен һәм юмартлыгын күрсәтә.
• Малны Аллаһы юлында тоту — кешенең күңелен пакьләндерә һәм аны Аллаһыга якынайта.