Аль-Кариа сүресі — Аят 5

1. Сөздердің мағынасы:

— Әл-Джибәл (الْجِبَالُ): таулар.

— Әл-Иһн (الْعِهْنِ): түрлі-түсті жүн.

— Әл-Манфуш (الْمَنفُوشِ): қолмен түтіп, таратып жіберілген, бытыраған.

1. Аяттың тәпсірі:

Қиямет күнінің сұрапыл сәтінде асқар таулар бұрынғы қалпынан мүлде өзгеріп, түрлі-түсті жүннің қолмен түтіліп, таратылғандай жеңіл әрі бытыраңқы күйге түседі. Олардың тастары мен бөлшектері бір-бірінен ажырап, шаң-тозаңға айналады да, желмен ұшып жүрген мақтадай немесе түтілген жүндей ауада қалқып, ешқандай салмағы мен беріктігі қалмайды. Бұл — Алланың әмірімен әлемнің тәртібі түбегейлі бұзылатын, адамдардың барлық ісіне есеп берілетін ұлы күннің белгісі.

1. Алынатын ғибраттар:

— Бұл аят адам баласын ойландырады: біз мызғымайтын, мәңгі тұрақты деп ойлаған таулар да Алланың құдіретімен бір сәтте бытырап кететін болса, онда адамның өзінің күш-қуаты мен байлығына сеніп, тәкаппарлық танытуы қаншалықты қате екенін түсінеміз.

— Бұл дүниенің өтпелі екенін, ал ақыреттің хақ екенін еске салады. Сондықтан әр адам өмірін Алланың разылығы үшін игі істермен өткізуге ұмтылуы керек.

— Құранның осындай суреттеулері адам жүрегіне қорқыныш пен үміт ұялатып, иманды нығайтады. Ол бізді Алланың құдіретін мойындауға, Оған шын жүректен құлшылық етуге және жақсылық жасауға шақырады.

— Осындай аяттар арқылы адам баласы Құранның шынайылығына көз жеткізіп, оны оқып, үйренуге және одан ғибрат алуға құлшыныс танытады.