Surat Al-Humazah — Ayat 2

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• جَمَعَ (jama'a): nglumpukake, ngumpulake.
• مَالًا (mālan): bandha, dhuwit, utawa barang darbeke.
• عَدَّدَهُ ('addadahu): ngetung-etung, ngitung bola-bali, lan uga bisa ateges nyiapake minangka bekel kanggo macem-macem kahanan.

1. Tafsir ayat:

Ayat iki nerangake sipate wong kang kena cela lan paukuman, yaiku wong kang kabeh pikirane mung kanggo nglumpukake bandha lan ngetung-etung pira akehe. Ora ana liya kang dadi gegayuhane kajaba nglumpukake dhuwit lan ngitung-ngitung, nganti bandha mau dianggep minangka bekel kanggo ngadhepi kabeh kedadeyan ing jaman. Wong kaya ngene iki sibuk banget karo dunya, nanging lali marang kewajibane marang Allah lan marang sesama. Bandha kang diklumpukake ora digunakake kanggo mbantu wong liya utawa kanggo bekal ing akhirat, nanging mung kanggo numpuk-numpuk lan ngetung-etung wae.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Aja nganti bandha dadi tujuan utama urip, nganti lali marang Allah lan kewajiban agama.
• Nglumpukake bandha iku ora dilarang, nanging kudu digunakake kanthi bener, kayata kanggo zakat, sedekah, lan mbantu wong kang butuh.
• Wong kang sibuk ngetung-etung bandha tanpa dipigunakake kanggo kabecikan, iku tandha yen atine kena penyakit cinta dunya.
• Islam mulang supaya seimbang antarane urusan dunya lan akhirat, lan bandha iku mung alat, dudu tujuan pungkasan.
• Kita kudu tansah eling yen bandha iku titipan saka Allah, lan bakal ditakoni ing akhirat carane entuk lan carane nggunakake.