Худ сүрәсе — Аять 105

Сүзләрнең мәгънәләре:

• يَوْمَ يَأْتِ – Ул көн килгәндә (Кыямәт көне).
• لَا تَكَلَّمُ نَفْسٌ – Беркем дә сөйләшә алмый.
• إِلَّا بِإِذْنِهِ – Аның (Аллаһның) рөхсәте булмаса.
• شَقِيٌّ – Бәхетсез, ґәзабка дучар булучы.
• سَعِيدٌ – Бәхетле, нигъмәтләргә ия булучы.

Аять тәфсире:

Бу аять Кыямәт көнендәге хәлләрне сурәтли. Ул көн килгәндә, һәркем курку һәм өмет халәтендә булыр. Аллаһның рөхсәте булмыйча, беркем дә бер сүз әйтә алмас. Хәтта шәфәгать кылучылар да, арадашчылар да Аллаһның рөхсәтен көтәрләр. Бу – Аллаһның бөеклеге һәм кодрәте каршында барлык мәхлукатларның тәмам буйсынуын күрсәтә.

Бу көнне кешеләр ике төркемгә бүленерләр: шәкыйлар – алар гөнаһлары сәбәпле ґәзабка дучар ителерләр, һәм сәгыйдләр – алар Аллаһның рәхмәте белән җәннәт нигъмәтләренә ия булырлар. Бу бүленеш Аллаһның гаделлеге һәм хикмәте белән булыр: һәркем үз эшләренә карап җавап бирер.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Кыямәт көнендә Аллаһның кодрәте тулысынча ачылыр – беркем дә Аның рөхсәтеннән башка сөйләшә алмас. Бу безнең дөньядагы һәр сүзебез өчен җаваплылыкны искә төшерә.
2. Шәфәгать кылу да Аллаһның рөхсәтенә бәйле – димәк, без Аллаһтан гына ярдәм сорарга тиешбез.
3. Бәхет һәм бәхетсезлек – Аллаһның әҗәле белән билгеләнә, ләкин безнең ихтыярыбыз һәм гамәлләребез дә моңа сәбәп була. Шуңа күрә һәрберебез дөньяда изге эшләр кылырга, гөнаһлардан сакланырга тиеш.
4. Бу аять мөэминнәргә өмет бирә: кем дә булса тәүбә итеп, дөрес юлга басса, Аллаһ аны сәгыйдләр рәтенә кертергә кодрәтле.