Sure Hûd — Ayet 105

Kelime Anlamları:

• Yevme ye'tî: O gün geldiğinde (kıyamet günü)
• Lâ tekellemu: Konuşamaz, söz söyleyemez
• Nefs: Hiçbir can, hiçbir kimse
• İllâ bi-iznihi: Ancak O'nun (Allah'ın) izniyle
• Şakî: Azabı hak eden, bedbaht, ebedî cehennemlik
• Saîd: Nimetlere kavuşan, mutlu, ebedî cennetlik

Tefsir:

Bu âyet-i kerîme, kıyamet gününün dehşet verici sahnelerinden birini gözler önüne seriyor. O gün geldiğinde, yani Allah'ın emriyle insanların tamamının bir araya toplandığı o büyük günde, hiçbir kimse Allah'ın izni olmadan tek bir kelime dahi söyleyemeyecektir. O günün azameti ve heybeti karşısında bütün diller tutulacak, bütün sesler kesilecek, herkes âdeta suskun bir heykel gibi bekleyecektir. Ancak Allah'ın konuşmasına izin verdiği kimseler, O'nun izniyle şefaat edebilecek veya bir söz söyleyebilecektir.

İşte o gün insanlar iki gruba ayrılacaktır: Şakîler ve saîdler. Şakîler, dünyada iken Allah'ın emirlerine sırt çeviren, peygamberleri yalanlayan, günah ve isyan içinde yaşayan kimselerdir. Onlar için ebedî azap ve cehennem ateşi hazırlanmıştır. Saîdler ise iman edip salih ameller işleyen, Allah'ın rızasını kazanmaya çalışan, peygamberlerin yolundan giden mutlu kimselerdir. Onlar için de sonsuz nimetlerle dolu cennet bahçeleri hazırlanmıştır.

Sevgili kardeşlerim! Bu âyet bize, kıyamet gününün gerçek olduğunu ve o gün herkesin yaptıklarının karşılığını göreceğini haber vermektedir. O gün pişmanlık fayda etmeyecek, hiçbir bahane kabul edilmeyecektir. Öyleyse bugün, bu fırsat varken Rabbimize yönelmeli, O'nun rızasını kazanmak için gayret göstermeliyiz. Unutmayalım ki, dünya hayatı bir imtihan yeridir ve bu imtihanın sonucu ya ebedî saadet ya da ebedî hüsrandır. Allah'ın rahmeti geniştir; O, tövbe eden kullarını bağışlar ve onları saîdlerden kılmayı vaat etmiştir. Rabbimiz bizleri şakîlerden değil, saîdlerden eylesin! Âmin.