Surat Hud — Ayat 105

1) Tegese tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• يَوْمَ يَأْتِ : dina nalika teka, yaiku dina kiamat sing wis dijanjikake dening Allah.
• لَا تَكَلَّمُ نَفْسٌ : ora ana siji-sijia jiwa sing bisa ngomong.
• إِلَّا بِإِذْنِهِ : kajaba yen wis diidinake dening Allah.
• شَقِيٌّ : wong sing cilaka, yaiku sing kudu mlebu neraka.
• سَعِيدٌ : wong sing begja, yaiku sing bakal mlebu swarga.

2) Tegese ayat iki:

Ing dina kiamat sing wis mesthi bakal teka, ora ana siji-sijia wong sing bisa ngomong apa-apa, ora bisa ngomong alesan utawa njaluk syafaat, kajaba yen Allah wis menehi idin marang dheweke. Ing dina iku, kabeh manungsa bakal dipérang dadi rong golongan: golongan sing cilaka, yaiku wong-wong sing kudu nampa siksa lan mlebu neraka, lan golongan sing begja, yaiku wong-wong sing bakal nampa kanugrahan lan mlebu swarga. Kabeh iku mung saka kersane Allah, ora ana sing bisa ngowahi.

3) Piwulang sing bisa dijupuk:

• Dina kiamat iku mesthi bakal teka, mula kita kudu tansah nyiapake awake dhewe kanthi nindakake kabecikan lan ninggalake larangan.
• Kabeh omongan lan tumindak kita ing donya iki bakal dipertanggungjawabake, mula kudu ngati-ati.
• Ora ana sing bisa njaluk syafaat utawa ngomong apa-apa ing dina iku kajaba kanthi idine Allah, mula aja ngandelake kekuwatan utawa pangkat ing donya.
• Allah iku Maha Adil lan Maha Welas, mula saben wong duwe kesempatan dadi golongan sing begja kanthi iman lan amal saleh.
• Ayat iki ngelingake kita supaya tansah ndedonga lan nyedhaki Allah, supaya kalebu golongan sing begja ing akhirat.