Sura Hud — Werset 122

Znaczenie słów:

• Wantaẓirū – oczekujcie, czekajcie.
• Muntaẓirūn – oczekujący, wyczekujący.

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

W tym wersecie Bóg nakazuje Prorokowi ﷺ, aby zwrócił się do niewiernych, którzy odrzucają jedność Boga i sprzeciwiają się posłannictwu, słowami: „Oczekujcie!” – to znaczy: czekajcie na to, co Bóg uczyni z nami i jaki będzie nasz los, a my również oczekujemy tego, co Bóg uczyni z wami. Jest to swego rodzaju wyzwanie i zapowiedź, że obie strony czekają na rezultat – jednak my, wierzący, oczekujemy zwycięstwa i pomyślności od Boga, a wy oczekujecie naszej porażki, lecz to wy poniesiecie klęskę. Werset ten ma charakter groźby i ostrzeżenia skierowanego do przeciwników prawdy, że ich koniec będzie zgubny, a sprawa wierzących zakończy się triumfem. Jest to również wyraz pewności i spokoju wierzących, którzy zdają się na Boga i ufają Jego obietnicom.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Werset uczy nas cierpliwości i wytrwałości w obliczu przeciwności – zamiast się spieszyć, należy ufać Bogu i czekać na Jego wyrok, który zawsze jest sprawiedliwy.
2. Pokazuje, że wiara daje człowiekowi wewnętrzny spokój i pewność, że prawda zwycięży, nawet jeśli pozornie trwa to długo.
3. Zachęca do refleksji nad konsekwencjami czynów – zarówno dobrych, jak i złych – oraz do życia w świadomości, że Bóg widzi wszystko i osądzi sprawiedliwie.
4. Werset ten umacnia w sercu muzułmanina nadzieję i optymizm, że niezależnie od trudności, ostateczny sukces należy do tych, którzy podążają drogą Boga.