سورت هود — آیت 20

د مهمو کلمو معناګانې:

• معجزين: له عذاب څخه تېښته کونکي، الله ته ماتې ورکوونکي.
• أولياء: مرسته کوونکي، ملاتړي.
• يضاعف: دوه چنده کول، ډېر کول.
• يستطيعون السمع: د منلو وړ اورېدل.

د آيت تفسير:

دا هغه كسان دي چې په دروغو يې الله ته نسبت كړى او د هغه په آيتونو يې دروغ ويل. دوى په ځمكه كې له الله څخه د تېښتې او د هغه له عذاب څخه د خلاصون توان نه لري، نه دوى كولى شي چې د الله له قهر څخه وتښتي او نه يې له الله پرته كوم مرسته كوونكي شته چې د هغه له عذاب څخه يې وژغوري. الله د دوى سزا تر قيامت پورې وځنډوله، خو په قيامت كې به دوى ته عذاب دوه چنده وركول كېږي؛ ځكه چې دوى نه يوازې خود غلط وو، بلكې نور خلك يې هم له حق څخه واړول. دوى په دنيا كې د حق د اورېدلو توان نه درلود، يعنې قرآن ته يې د منلو په سترګه نه كتل، او د الله په آيتونو او نښو يې د ليدو وړتيا نه درلوده، ځكه چې د دوى زړونه د كفر او عناد له امله تړل شوي وو، نو نه يې د منلو غوږ درلود او نه يې د پوهېدو سترګه.

فايدې:

• دا آيت مونږ ته دا درس راكوي چې الله تعالى له هر چا سره بشپړ عدل كوي؛ څوك چې په ځمكه كې له الله څخه تېښته نشي كولى، نو د هغه سزا به خامخا ورته ورسول شي.
• مونږ بايد له حق څخه د تېښتې پر ځای د حق منلو ته چمتو واوسو، او غوږونه او سترګې دې د الله د آيتونو د منلو او پوهېدو لپاره پرانيستي وساتو.
• دا چې عذاب دوه چنده كېږي، دا د دې خبره ده چې څوك چې نور خلك له حق څخه واړوي، هغه به د خپل ګناه او د هغو خلكو د ګناهونو په اندازه سزا ومومي، نو مونږ بايد د نورو د لارښوونې لپاره هڅه وكړو، نه د ګمراهۍ لپاره.