Surja Hud — Ajet 20

Kuptimet e fjalëve:

• “Mu’xhizijnë”: që të shpëtojnë duke u larguar, që t’i shpëtojnë Allahut.
• “Evlijâ”: mbrojtës dhe ndihmës.
• “Judâ’afu lehumul-adhâb”: dyfishohet dhe shtohet dënimi për ta.
• “Jestetî’ûnes-sem’a”: që të dëgjojnë të vërtetën me pranim.

Tefsiri i Ajetit:

Këta jobesimtarë, të cilët u përshkruan më parë, nuk ishin në gjendje t’i shpëtonin Allahut në tokë, sado që të përpiqeshin të iknin nga dënimi i Tij. Ata nuk kishin asnjë mbrojtës apo ndihmës tjetër përveç Allahut që t’i mbronte nga dënimi i Tij, sepse të gjithë sunduesit dhe pushtetarët janë nën kontrollin e Tij. Por Allahu ua shtyu dënimin e tyre deri në Ditën e Gjykimit, kur Ai do t’ua dyfishojë dënimin në zjarrin e Xhehenemit, për shkak se ata e larguan veten dhe të tjerët nga rruga e drejtë. Ata nuk ishin në gjendje ta dëgjonin të vërtetën me veshë që e pranonin, as nuk i shihnin shenjat e Allahut në univers me sy që udhëhiqeshin, për shkak të largimit të tyre të madh nga e vërteta dhe nga urrejtja ndaj Profetit Muhamed (paqja qoftë mbi të).

Përfitimet nga Ajeti:

1. Askush nuk mund t’i shpëtojë Allahut, sado që të mundohet, sepse Ai është i Gjithëfuqishëm mbi çdo gjë.
2. Dituria dhe fuqia e Allahut përfshijnë gjithçka, dhe Ai i njeh të gjitha veprat e robërve të Tij.
3. Dyfishimi i dënimit për ata që largojnë nga rruga e Allahut tregon drejtësinë e Tij të plotë.
4. Zemra që është e mbyllur ndaj së vërtetës dhe sytë që nuk shohin shenjat e Allahut janë ndëshkimi më i madh për njeriun.
5. Ky ajet na nxit të jemi të hapur ndaj dëgjimit të Kur’anit dhe shikimit të shenjave të Allahut në krijesat, që të udhëhiqemi në rrugën e drejtë.